O Projeto de Lei 674/07 foi aprovado agora no final do ano em caráter terminativo pela Comissão de Constituição e Justiça (CCJ), presentes apenas 3 deputados - apesar de 39 terem assinado a lista de presença.

Um trecho do Editorial coloca a situação da seguinte forma:

"O resultado é um monstrengo jurídico. Entre outros absurdos, a pretexto de defender a família, o projeto prevê que "a união formada em desacordo aos impedimentos legais não exclui os deveres de assistência e a partilha de bens". Trocando em miúdos, ele impõe ao marido a obrigação de pagar pensão não apenas para a mulher com quem é legalmente casado, mas, igualmente, para a amante. Esta teria prerrogativas idênticas aos da esposa oficial - inclusive o direito à partilha de bens."

Infelizmente a sociedade precisa ter muito senso crítico para saber quando a informação passada está livre de vícios de opinião. isso nunca  foi fácil. As crianças da nossa geração - assim como as de antigamente, -  ainda na escola são educadas com dogmas escolhidos a dedo pelos autores dos livros didáticos.  Toda história tem um pouco do que o seu contador quer que exista. É o que ensina o livro recém-lançado de Leandro Narloch, o "Guia politicamente incorreto da História do Brasil", que desmente vários lugares-comuns brasileiros, como as origens do samba e da feijoada. Estamos acostumados a realizar osmose de informações que parecem remotamente corretas, sem se preocupar com a fonte.

O artigo em questão preocupa justamente por disfarçar a revolta da pessoa que o escreve, tentando fazê-la ecoar naqueles que o lêem como um argumento técnico arrazoado. No entanto, como jurista em formação, entendo coerente o Projeto de Lei do código civil justamente porque ele está para o código civil como um mecanismo de atualização da letra da lei,  como adaptação à nova teleologia brasileira, que é a proteção de cada indivíduo de acordo com a Constituição e seus preceitos fundamentais.

Nesse sentido, assim como os filhos fora do casamento agora têm os mesmo direitos, graças ao princípio constitucional da isonomia, e à expressa determinação do § 6º do art. 227 constitucional, as mulheres que tiveram relação extraconjugal com o homem casado (relação esta que não é mais crime desde 2006) são SERES HUMANOS com as mesmas garantias constitucionais de isonomia. Estaria errado o código civil em defender igualdade de direitos de filhos conjugais e extraconjugais mas não defendar a igualdade de direitos das mulheres (ou homens) envolvidas (os) em relações extraconjugais. O interesse e a proteção estatais  às relações afetivas fora do casamento são claramente perseguidos constitucionalmente , graças à proteção inovadora da UNIÃO ESTÁVEL.

Na mesma linha coerente, o projeto de lei serviria também para o HOMEM em relação extraconjugal. Ele também teria direitos em relação à mulher casada com a qual mantivesse relações.

Esta é a única opção racional e separada de emoções, assim como de interesses patrimoniais, que existe como comentário a este projeto de Lei. Veio ele para assentar os preceitos constitucionais ao nosso recente código civil de 2002, que no entanto vem de um projeto de lei muito antigo, e ainda precisa de algumas reformas.
 

 

 

E "O Idiota" ( 1868 ) do russo Dostoiévski, achei bastante fresca a idéia humanista em relação ao homicídio e à pena de morte quando do diálogo do príncipe Míchkin com o secretário do general.


"- Há! O Palácio da Justiça. Sim, realmente há um Palácio da Justiça. E lá pelo estrangeiro, como é? Há por
lá muitas cortes de justiça? São como as nossas?
- Não saberia lhe responder. Ouvi gabarem muito as nossas daqui. Conforme o senhor sabe, nós não
temos, por exemplo, a pena capital.
- Então, lá, eles executam gente?
- Sim. Uma vez eu vi, na França, em Lião. O Dr. Schneider me levou.
- Enforcam, não é?
- Não. Em França eles cortam fora as cabeças.
- Gritam?
- Como poderiam? Aquilo é feito em um instante. Fazem o homem ficar deitado e então uma grande faca
desce, pelo próprio peso. Uma máquina poderosa, chamada guilhotina. A cabeça pula fora antes que a pessoa
pisque! Os preparativos são horríveis. Mal acabam de ler a sentença, aprontam o homem, atam-no, levam-no
para o cadafalso - e isso é que é terrível! Juntam-se multidões, até mulheres, embora não gostem que as
mulheres assistam.
- Não é coisa para elas!
- Naturalmente que não. Naturalmente Uma coisa assim, tão hedionda! O criminoso era um
homem
inteligente, de meia-idade, forte, corajoso, chamado Legros. Mas lhe garanto que quando subiu para o cadafalso
estava chorando, e mais branco do que uma
31
folha de papel. Não é incrível? Não é hediondo? Quem pode chorar
de medo? Nunca me passou pela cabeça que um homem já feito não uma criança, mas um homem que nunca
chorou, um homem de quarenta e cinco anos, pudesse chorar de medo! O que não
deve estar se passando na sua
alma, nesse momento!? A que angústia não deve ela estar sendo levada!? É um ultraje para uma alma, eis
que é! Está escrito: "Não matarás!" E então, porque ele matou, o matam? Não. Isso está errado! Já faz um mês que
assisti a isso, mas me parece estar ainda vendo com os meus olhos. Já tenho
sonhado uma meia dúzia de vezes.
Míchkin, enquanto falava, estava completamente mudado; uma ligeira coloração subira ao seu rosto pálido,
muito embora a sua voz continuasse gentil. O lacaio seguia-o com simpático
interesse, tanto que o desagradou ter
o príncipe se calado. Ele, decerto, também era um homem de imaginação e de
sensibilidade, cujo pensamento
trabalhava.
- Ainda é uma boa coisa que, pelo menos, não haja muito sofrimento quando a cabeça
cai.
- Quer saber de uma coisa? O senhor fez justamente uma observação que já ouvi de muitas outras pessoas
- prosseguiu
o príncipe, acalorando-se - e a guilhotina foi inventada com esse fim. Mas, naquela ocasião, me ocorreu o
pensamento de que talvez isso fosse pior. Pode lhe parecer absurda e bárbara esta minha idéia, mas, quando se
tem imaginação, se chega, como eu, a supor isso. Pense! Se houvesse tortura, se, por exemplo, houvesse sofri-
mento, um ferimento que desse agonia corporal, e tudo o mais, isso pelo menos distrairia o espírito, desviando-o
do sofrimento moral, de maneira que só se seria torturado pela dor física até que se morresse. Mas a principal e
pior pena não está no sofrimento corporal e sim em se saber com segurança matemática que, em uma hora,
depois em dez minutos, a seguir em meio minuto, e, depois, já, bem agora mesmo, neste segundo, a alma deve
deixar o corpo, e se vai cessar de ser homem; e que isso tem de acontecer!... O pior de tudo isso está em que é
certo. Quando o senhor deita a sua cabeça lá, debaixo da lâmina, e a ouve escorregar vindo para a sua cabeça,
este quarto de segundo é o mais terrível de todos. O senhor note que isso não é imaginação da
minha parte. Muita
gente tem dito o mesmo. Vamos a ver se consigo lhe dizer cabalmente o que sinto. Matar, por causa de
um assassinato, é uma punição incomparavelmente pior do que o próprio crime cometido. O assassinato
32
por sentença judicial é incomensuravelmente pior do que
assassinato cometido por bandidos. Quem quer que seja assassinado por bandidos,
e, cuja garganta tenha sido
cortada, em um bosque, à noite, ou qualquer coisa assim, naturalmente que espera escapar até o último momento.
Tem havido casos de uma pessoa ainda
esperar escapar, correndo, ou suplicando misericórdia, e já depois da garganta ter sido cortada! Mas no outro
caso, a que nos estamos referindo, toda esta última esperança, que faz morrer dez
vezes, como é fácil
compreender, está suprimida. pois se sabe que é certo, Há uma sentença; e toda a medonha tortura jaz no fato de
que não há, certamente, meios de escapar. E não há, no mundo, tortura maior do que esta. Podem-se comandar
soldados, mandar que um deles se coloque diante de um canhão, em batalha, e ele saber
que vão dispará-lo sobre
ele: ainda assim, terá uma esperança. Mas leia o senhor uma dada sentença de morte a esse mesmo soldado e ele
ou enlouquecerá, ou cairá em lágrimas. Quem já afirmou que a natureza está capacitada para suportar isso, sem
loucura? Para que e por que essa revoltante, inútil e desnecessária atrocidade? Talvez, por aí haja algum homem
que já tenha sido exposto a tal tortura e a quem tenha sido dito: "Vai-te embora. Estás perdoado!" Tal homem
decerto, nos pode dizer que foi dessa tortura e dessa agonia que Cristo falou, também. Não, não se pode tratar
assim uma criatura humana!"

No Direito, até hoje em 2009 nos vemos no dilema filosófico das sanções penais, do que elas representam para a população. Se devem trazer à tona o "exemplo" ou se o Estado não tem o direito de aplicar à sociedade o que é certo por sua ideologia, apenas corrigir ações que prejudiquem a manutenção desta, não havendo portanto o poder ideológico suficiente para matar uma pessoa que matou outra.

No percurso da história, a sanção a criminosos começou com a autotutela - as pessoas agiam por conta própria para se defender. O motivo, como se tratava de uma busca de sanção pessoal, era sempre a vingaça; os mais fortes garantiam a impunidade, e não havia regras quanto aos atos punitivos -, com o avanço dos agrupamentos e a criação de regras para que a vida em conjunto fosse harmoniosa, a autocomposição aflorou como uma opção àqueles que já se sentiam algo protegidos por normas que bloqueavam o abuso dos mais fortes, sendo ela um tipo de resolução de conflitos no qual uma ou ambas as pessoas envolvidas resolve o problema por desistência, subissão ou concessões múltiplas.
A autocomposição não se relaciona com a situação das sanções a que me refiro, porque é uma pacificação de problemas que não envolve diretamente uma punição. Tampouco a autotutela pode ser comparada nos seus resultados-morte com as sentenças estatais às quais me referi no início. Ambas, apareceram ao início da vida do ser humano, como alternativas "primitivas" de resolução de problemas inter-humanos, quando não havia organização complexa como os Estados de hoje. Portanto, a polêmica da imposição de penas capitais está diretamente ligada ao início das jurisdições, e consequentemente, ao início da formação dos Estados pelo mundo. Na jurisdição, um problema dentro da sociedade só pode ser resolvido com a participação de um terceiro em nome do Estado chamado juíz ou árbitro, que definirá o modo com este conflito será dissolvido, definirá o sujeito culpado pelo problema, e sua punição.
O Estado passa a definir o tipo de punição que o indivíduo "merece" pelos seus atos, e além disso, deve levar em conta o exemplo ao resto da sociedade e a eficácia na dissolução total do problema causado.
Porém, desde os primórdios das punições estatais pela jurisdição, nasceu o problema da eficácia dos atos punitivos estatais para com os culpados.
A pena de morte era comum e aceitável em todos os Estados antigamente, mas com a mistura do catolicismo na cultura ocidental e ainda a prevalência da democracia por aqui, nos vimos às voltas com a eficácia das penas capitais. Vale mesmo a pena ter um instituto tão primitivo relacionado ao princípio do "olho por olho, dente por dente" do Código de Hamurabi em uma sociedade que defende a vida, a dignidade humana e a liberdade como basilares da manutenção de um Estado feito para o povo?

Na democracia, a minha opinião, conseguida com um pouco de dedução lógica e fria, é que racionalmente não cabe a imposição de tal pena. A democracia é sistema de organização estatal baseado no princípio de que se governa para o povo, e por pessoas do povo, de sua escolha. Se em nossa sociedade a maior das leis é a inviolabilidade da vida, nada daria direito aos nossos representantes de agir adversamente, pois que não é de nosso interesse.
Aqui utilizo-me de argumentos de natureza totalmente adversa dos usados por Míchkin em "O Idiota". Embora se note que ele claramente chegou à mesma conclusão usando a lógica - ao comparar o sofrimento psicológico causado pela tortura e pela pena capital - Míchkin tirava suas conclusões dos sentimentos que lhe batiam ao pensar em uma e em outra situação que eram ambas ruins à nossa visão ocidental e democrática. Para ele a pena capital era cruel porque o terror psicológico de saber que iria morrer era maior do que aquele de saber que iria sentir dor excruciante por um tempo indeterminado, sem saber se ao final morreria ou não. Míchkin não criticava a pena capital como imprópria para ser aplicada pelo Estado, porque sabia que naquela época ela era, gras às ideologias predominantes na Suíça, e entendia que em Petersburg não cabia a pena capital por que o sistema era outro. Tanto quanto eu, ele subentendia que a pena de morte é conveniente ou não, dependendo do sitema do Estado, e seu diálogo demonstra uma visão tão fresca e pessoal de um assunto ainda tumultuoso, que vale conferir essa obra como um surpreendente relato da mente humana que mantém seus medos e revoltas, atravessando séculos e sistemas de Estado adversos.

Em 1868 os Estados eram muito diferentes dos de hoje em dia, mas quando olhamos para a sociedade, para seus legados, vemos um sentimento punjante de justiça que através dos séculos não desvanece em clareza, conquanto os argumentos possam ser tão díspares.

La peine de décès dans Dostoiévski
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Et « l'Idiot » (1868) du Russe Dostoiévski, j'ai trouvé suffisamment fraîche l'idée humaniste concernant l'homicide et à la peine de décès quand du dialogue du prince Míchkin avec le secrétaire du général.


« - Il a ! Le Palais de la Justice. Oui, réellement il y a un Palais de la Justice. Et là par l'étranger, comme c'est ? Il a par
là beaucoup de coupes de justice ? Ce sont comme nôtre ?
- Il ne saurait pas lui répondre. Ils ont entendu vanter beaucoup nôtre d'ici. Comme il te sait, nous
n'avons pas, par exemple, la peine capitale.
- Alors, là, ils exécutent des gens ?
- Oui. Une fois j'ai vu, en France, dans au Lião. Les drachmes grecques Schneider m'a pris.
Ils - Pendent, n'est pas ?
- Non. En France ils coupent excepté les têtes.
- Ils crient ?
- Ils comment pourraient ? Cela est fait dans un instant. Ils font l'homme être couché et alors un grand couteau
descend, par le poids lui-même. Une machine puissante, appelée guillotine. La tête polisse dehors avant la personne
clignote ! Les préparatifs sont horribles. Ils mal finissent de lire le jugement, préparent l'homme, atam-em, levam-em
pour l'échafaudage - et cela est que c'est terrible ! Se rejoignent des multitudes, jusqu'à des femmes, bien qu'ils n'aiment pas que
les femmes assistent.
- Ce n'est pas chose pour elles !
- Naturellement que non. Naturellement une chose ainsi, aussi hideuse ! Le criminel était
un homme
intelligent, de moyen-âge, fort, courageux, appelé Legros. Mais je lui garantis que quand a monté pour l'échafaudage
il pleure, et plus blanc de ce qu'un
31
feuille de. Ce n'est pas incroyable ? Ce n'est pas hideux ? Qui peut pleurer
de peur ? Jamais il ne m'a passé par la tête que un homme déjà fait non un enfant, mais un homme qui
n'a pas jamais pleuré, un homme de quarante et cinq ans, pouvait pleurer de peur ! Ce que
ne doit pas être si en passer dans son
âme, au ce moment ! ? À quelle angoisse ne doit pas être en être prise ! ? C'est un offense pour une âme, voici
que c'est ! Il est écrit : « Tu ne tueras pas ! » Et alors, parce qu'il a tué, ils le tuent ? Non. Cela est manqué ! Déjà il fait un mois qui
a assisté à cela, mais m'il semble être encore vends avec mes yeux. Déjà
j'ai rêvé une demi douzaine de fois.
Míchkin, tant qu'il parlait, complètement était changé ; une légère coloration a monté à son visage pâle,
bien que sa voix continuait gentille. Le valet le suivait avec sympathique
intérêt, de telle façon qu'il l'a déplu avoir
le prince si fait taire. Il, certainement, aussi était un homme d'imagination et
de sensibilité, dont la pensée
travaillait.
- Encore c'est une bonne chose qui, pour le moins, n'ait pas beaucoup de souffrance quand la tête
tombe.
- Soit savoir d'une chose ? T'il a fait exactement un commentaire que ont déjà entendu de beaucoup d'autres personnes
- a continué
le prince, à se en chauffer - et la guillotine a été inventée avec cette fin. Mais, à cette occasion, me s'est produite
la pensée dont peut-être cela était pire. Il peut il sembler absurde et Barbare celle-ci mon idée, mais, quand
a imagination, il s'arrive, comme moi, à supposer cela. Il pense ! S'il y avait torture, si, par exemple, avait ai souffert
menton, une blessure qui de cette agonie corporelle, et de tout plus, de cela pour le moins distrairait l'esprit, en déviant
ce de la souffrance morale, de sorte que seulement il se soit torturé par la douleur physique jusqu'à ce qu'il se mourait. Mais la principale et
pire peine n'est pas dans la souffrance corporelle et oui si savoir avec sécurité mathématique que, dans une heure,
après dans dix minutes, à suivre dans demi minute, et, ensuite, déjà, bien sur le champ, dans ce comme, l'âme doit
laisser le corps, et il se va cesser d'être homme ; et que cela doit arriver ! … Pire de tout cela est où c'est
correctement. Quand il te couche sa tête là, en dessous de la lame, et il l'entend glisser venu pour sa tête,
cette chambre de comme c'est le plus terrible de tous. Il te remarque que cela n'est pas imagination
de ma partie. Beaucoup de
gens ont dit le même. Nous allons voir si je réussis à lui dire exactement ce que je sens. Tuer, à cause
d'un meurtre, est une punition incomparablement pire de ce que le crime commis lui-même. Le meurtre
32
par jugement judiciaire est incommensurablement pire de ce que
meurtre commis par des hors-la-loi. Qui veut qu'il soit assassiné par des hors-la-loi,
et, dont la gorge ait été
coupée, dans une forêt, la nuit, ou n'importe quoi ainsi, naturellement qui attend s'échapper jusqu'au dernier moment.
Il a y eu des cas d'une personne encore
attendre échapper, en courant, ou en demandant miséricorde, et déjà après la gorge avoir été coupé ! Mais dans l'autre
cas, aulequel nous nous rapportons, toute ce dernier espoir, qui font mourir dix
fois, comme est facile
de comprendre, est supprimé. donc s'il sait que c'est correctement, Y a un jugement ; et toute la peureuse torture gésit dans le costume
dont il n'a pas, certainement, moyens de s'échapper. Et il n'a pas, dans le monde, torture plus grand de ce que celle-ci. Des soldats peuvent
être commandés, ordonner qu'un d'eux se place devant un canon, dans bataille, et lui savoir
qui vont le tirer sur
lui : encore ainsi, il aura un espoir. Mais te lise à lui un donné jugement de décès à ce même soldat et
ou affolera, ou tombera dans des larmes. Qui a déjà affirmé que la nature est permise pour supporter cela, sans
folie ? Pour que et pourquoi cette révoltant, inutile et inutile atrocité ? Peut-être, par là il y ait quelque homme
qui déjà ait été exposé à telle torture et qui ait été dit : « Vai te bien que. Tu es pardonné ! « Tel homme
certainement, nous peut dire que ce a été de cette torture et de cette agonie que Christ a parlé, aussi. Non, il ne se peut pas traiter
ainsi une créature humaine ! « 

Dans le Droit, jusqu'à aujourd'hui dans 2009 nous voyons dans le dilemme philosophique des sanctions criminelles, dont elles représentent pour la population. S'ils doivent apporter à la tona l'« exemple » ou si l'État n'a pas le droit d'appliquer à la société ce qui est correctement par son idéologie, seulement corriger des actions qui nuisent à la manutention de celle-ci, en n'y ayant pas n n'y ayant pas donc le pouvoir idéologique suffisant pour tuer une personne qui tue autre.

Dans le parcours de l'histoire, la sanction à des criminels a commencé avec l'autotutela - les personnes agissaient pour leur propre compte pour se défendre. La raison, comme s'agissait d'une recherche de sanction personnelle, était toujours la vingaça ; ils les plus forts garantissaient l'impunité, et il n'y avait de règles combien aux actes punitifs -, avec l'avance des regroupements et de la création de règles pour que la vie conjointement soit harmonieuse, l'autocomposição a affleuré comme une option à l'laquelle déjà ils se sentaient quelque chose protégée par des normes qui bloquaient l'abus plus forts, en étant elle un type de résolution de conflits dans lesquels un ou toutes les deux les personnes engagées décide le problème par désistement, la subissão ou les concessions multiples.
L'autocomposição ne se rapporte pas avec la situation des sanctions auxlesquelles je me rapporte, parce que c'est une pacification de problèmes qui n'implique pas directement une punition. Ni l'autotutela peut nous être comparé leurs resultados-morte avec les jugements d'état auxquels ils m'ont rapporté dans le début. Toutes les deux, sont apparus au début de la vie de l'être humain, mange des alternatives « primitives » de résolution de problèmes inter-humanos, quand il n'y avait pas organisation complexe comme les États d'aujourd'hui. Donc, la polémique de l'imposition de peines capitales directement est liée au début des juridictions, et en conséquence, au début de la formation des États par le monde. Dans la juridiction, un problème à l'intérieur de la société seulement peut être décidé avec la participation d'un troisième au nom de l'État appelé juge ou arbitre, qui définira la manière avec ce conflit sera dissous, il définira le sujet coupable par le problème, et sa punition.
L'État commence à définir le type de punition que la personne « mérite » par leurs actes, et en outre, il doit prendre dans compte l'exemple au reste de la société et l'efficacité dans la dissolution totale du problème causé.
Néanmoins, depuis les primórdios des punitions d'état par la juridiction, né le problème de l'efficacité des actes punitifs d'état envers les coupables.
La peine de décès était commun et acceptable dans tous les États anciennement, mais avec le mélange du Catholicisme dans la culture occidentale et encore la prévalence de la démocratie par ici, nous avons vu aux retours avec l'efficacité des peines capitales. A valu même la peine avoir un institut aussi primitif rapporté le début l'« oeil par oeil, dent par dent » du Code de Hamurabi dans une société qui défend la vie, la dignité humaine et la liberté comme fondamentales de la manutention d'un État fait pour le peuple ?

Dans la démocratie, mon avis, réussi avec un peu de déduction logique et froide, est que ne contient rationnellement pas l'imposition de telle peine. La démocratie est système d'organisation d'état basé sur le début qu'il se gouverne pour le peuple, et par des personnes du peuple, de son choix. Si dans notre société plus la plus grande des lois c'est l'inviolabilité de la vie, rien il ne donnerait pas droit à nos représentants d'ne pas agir défavorablement, donc que ce n'est pas de notre intérêt.
Ici je m'utilise d'arguments de nature totalement défavorable utilisés par Míchkin dans « l'Idiot ». Bien que se remarque qu'il clairement est arrivé à le même conclusion en utilisant la logique - à la comparaison la souffrance psychologique causée par la torture et par la peine capitale - Míchkin enlevait leurs conclusions des sentiments qui lui battaient à la pensée dans un et dans une autre situation qui étaient les deux mauvais à notre vision occidentale et démocratique. Pour lui la peine capitale est cruelle parce que la terreur psychologique de savoir qui irait mourir ère plus grande de ce que celui de savoir qui irait sentir douleur excruciante par un temps indéterminé, sans savoir si à la fin mourrait ou pas. Míchkin ne critiquait pas la peine capitale comme impropre pour être appliqué par l'État, parce qu'il savait que dans ce temps elle était, suprêmes aux idéologies prédominantes en Suisse, et comprenait que dans Petersburg ne contenait pas la peine capitale pourquoi le système était autre. Tanto t je son il n émontre la ntre sion de ion �che ersonnelle ou nt, en dépendant de la sitema de l'État, et son dialogue démontre une vision sitema fraîche et personnelle d'un sujet tumultueux, qui a valu conférer cette oeuvre comme une surprenante histoire de l'esprit humain qui maintient leurs peurs et révoltes, en traversant siècles et systèmes d'État défavorables.

En 1868 les États étaient très différents de ce de de nos jours, mais quand nous regardons pour la société, pour leurs legs, nous voyons un sentiment punjante de justice qui à travers les siècles ne disparaissent pas dans clarté, conquanto les arguments puissent être aussi dissemblables.

La pena de la muerte en Dostoiévski
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
E “el idiota” (1868) del ruso de Dostoiévski, encontré a humanista suficientemente fresco de la idea en lo referente al homicidio y a la pena de la muerte cuando del diálogo del príncipe de Míchkin con la secretaria del general.


“- ¡Tiene! El palacio de justicia. Sí, realmente tiene un palacio de justicia. ¿E allí para el extranjero, como es? ¿Allí tiene
para muchos cortes de la justicia? ¿Están como los nuestros?
- No sabría para contestarle. Oí para jactarme el nuestros mismo daqui. Pues le conoce,
nosotros no tenemos, por ejemplo, el castigo capital.
- ¿Entonces, allí, ejecutan a gente?
- Sí. Una época vi, en Francia, Lião. El Dr. Schneider me tomó.
¿- Cuelgan, derecho?
- No. En Francia cortaron excepto las cabezas.
- ¿Gritan hacia fuera?
- ¿Cómo podrían? Eso se hace en un instante. Hacen a hombre para mentir y entonces un gran cuchillo
va abajo, para el peso apropiado. Una máquina de gran alcance, llamada guillotina. ¡La cabeza pule el exterior antes de que la persona
centelleo! Los preparativeses son horribles. ¡Acaban gravemente para leer la oración, ellos preparan a hombre, relación, toman- uno
para el andamio - y éste es que es terrible! Las multiplicidades se ensamblan, hasta que las mujeres, sin embargo no tienen gusto que
las mujeres atienden.
- ¡No es cosa para ellos!
- Por supuesto que no. ¡Por supuesto una cosa así, tan horrible! El criminal era
un hombre
inteligente, de la medio-edad, fortaleza, valerosa, llamada de Legros. Pero garantizo a él que cuando fue para arriba para el andamio
gritaba, y más blanco de lo que una
hoja
31 de papel. ¿No es increíble? ¿Él no es horrible? ¿Quién puede gritar
de miedo? ¡Nunca me pasó para la cabeza que un hombre ya hizo no un niño, pero un hombre que nunca
gritó, un hombre de cuarenta y cinco años, podrían gritar de miedo! ¿Qué
no tiene que ser si pasa en su
alma, en este momento? ¿El que la angustia no lo tiene que se conducirá? ¡Él es uno se ofende para un alma, aquí él es
que es! Se escribe: ¿“Usted no matará” a E entonces, porque mató, le mata? No. ¡Se falta esto! Hace ya un mes que
atendió a esto, pero yo se parece todavía ver con mis ojos.
He soñado ya una media docena con épocas.
Míchkin, mientras que habló, fue cambiado totalmente; una coloración rápida va hasta su cara pálida,
mucho sin embargo su gentile continuada voz. El flunky lo siguió con interés
agradable, de que lo tuvo aversión tanto para tener
el príncipe silenciado si. , También era ciertamente un hombre de la sensibilidad y de la imaginación
, que pensamiento
trabajó.
- Sigue siendo una buena cosa que, por lo menos, no tiene mucho sufrimiento cuando cae
la cabeza.
- ¿Desea saber de una cosa? Le hizo un comentario exactamente que oí hablar ya de mucha otra gente
- el príncipe
continuado, calentando - y la guillotina fue inventada con este extremo. Pero, en esa ocasión, el pensamiento ocurrió
de ése que esto era quizás peor. Puede él parecerse absurdo y bárbaro esta mi idea, pero, cuando
se tiene la imaginación, si llega, como I, para asumir esto. ¡Piensa! Si tuviera tortura, si, por ejemplo, tuviera sufrí
el mento, una herida que de esta agonía corporal, y de toda más, esto por lo menos distraerían el alcohol, desviándose
él del sufrimiento moral, así habría sido solamente dolor físico excesivo preocupado hasta que fue muerto. Pero la pena principal
y peor no está en el sufrimiento del cabo y sí adentro si sabe con seguridad matemática que, sobre una hora,
más adelante en diez minutos, para seguir en medio minuto, y, más adelante, ya, bien ahora, en esto como, el alma debe
dejar el cuerpo, y si va a dejar de ser hombre; ¡e que esto tiene que suceder! … El peor de todo esto es donde está
cierto. Cuando miente abajo su cabeza a usted allí, debajo de la lámina, y él lo oye para resbalar venido para su cabeza,
este sitio como de él es el más terrible de todos. Le nota que ésta no es imaginación
de mi partición. Mucha
gente ha dicho igual. Vamos a ver si obtengo para decir el cabalmente a él qué me siento. Matar, debido a
un asesinato, es un castigo incomparablemente peor de lo que el crimen confiado apropiado. El asesinato
32
para la oración judicial es incommensurably peor para
de qué asesinato confiado proscribe. Quién desea que esté asesinado cerca proscribe,
y, que garganta
se ha cortado, en un bosque, en la noche, o cualquier cosa así, por supuesto ese espera para escaparse hasta el momento pasado.
¡Ha tenido casos de una persona todavía
a esperar para escaparse, funcionando, o solicitando misericordia, y ya después de la garganta que era cortada! Pero en el otro
en caso de que eso, el que adentro los estamos relacionando, toda esta última esperanza, esa haga para morir diez
veces, pues es fácil
entender, se suprime. por lo tanto si sabe que es cierto, tiene una oración; toda la tortura horrible de e miente en el hecho
de eso que no tiene, ciertamente, maneras de escaparse. E no tiene, en el mundo, torturas mayores de lo que esto. Pueden ser ordenados
soldaron con autógena, se ordenen que uno de ellos si los lugares delante de un cañón, en batalla, y él para saber
que van a salir él en
él: aún así, tendrá una esperanza. Pero lee uno dado la oración a usted de la muerte a esto soldada con autógena exactamente y
o irá loco, o caiga en rasgones. ¿Quién afirmó ya que la naturaleza está permitida apoyar esto, sin
locura? ¿De modo que y porqué esta atrocidad del revoltante, inútil e innecesaria? Quizás, porque él tiene algún hombre allí
quién se ha exhibido ya a tal tortura y a quién le han dicho: “Vai usted sin embargo. ¡Usted pardoned! “Tal hombre
ciertamente, adentro puede decirlos que él estaba de esta tortura y de esta agonía que Cristo habló, también. ¡No, si no puede tratar
un humano de la criatura así! “

En la derecha, hasta que en 2009 adentro los vemos hoy en el dilema filosófico de las penas, de lo que representan para la población. Si deben traer al tona el “ejemplo” o si el estado no tiene la derecha de aplicarse a la sociedad cuál es cierto para su ideología, corregir solamente las acciones que dañan el mantenimiento de esto, no teniendo por lo tanto la energía ideológica bastante de matar a una persona que mató otro.

En el paso de la historia, la sanción que los criminales comenzaron con autotutela - la gente actuaba en la cuenta apropiada defenderse. La razón, pues estaba sobre una búsqueda de la sanción personal, era siempre vingaça; el más fuerte garantizaron impunidad, y no tenía reglas cuánto a los actos punitivos -, con el avance de las agrupaciones y la creación de reglas de modo que la vida en sistema fuera armoniosa, el autocomposição se presentó como opción a ése ya si sentían algo protegido por las normas que bloquearon el abuso de la más fuerte, siendo él un tipo de resolución del conflicto en el cual una o amba la persona implicada decide el problema para la renuncia, el subissão múltiple o las concesiones.
El autocomposição no llega a ser relacionado con la situación de las sanciones la que me menciono, porque es un pacification de problemas que no implica un castigo directamente. Ninguno de los dos autotutela se puede comparar en su resultado-muerte con las oraciones del estado que relacioné con mí al principio. Ambos, habían aparecido al principio de la vida del humano, como “primitivo alternativo” de la resolución de los seres Inter-humanos de los problemas, cuando no tenía organización compleja como los estados de hoy. Por lo tanto, la controversia de la imposición capital del castigo está directamente encendido al principio de las jurisdicciones, y al consequentemente, al principio de la formación de los estados para el mundo. En la jurisdicción, un problema dentro de la sociedad solamente se puede decidir con la participación de un tercio a nombre del juez llamado de State o disolverán al árbitro, que definirá la manera con este conflicto, él definirá el ciudadano culpable para el problema, y su castigo.
El estado comienza a definir el tipo de castigo que el individuo “merece” para sus actos, y por otra parte, debe admitir cuenta el ejemplo a la porción restante de la sociedad y la eficacia en la disolución total del problema causado.
Sin embargo, desde los primórdios de los castigos del estado para la jurisdicción, el problema de la eficacia de los actos punitivos del estado era paradas natas con los culpables.
La pena de muerte era común y aceptable en todos los estados viejos, pero con la mezcla del catolicismo en la persona occidental de la cultura y aún del predominio de la democracia esta manera, adentro vimos a las vueltas con la eficacia de los castigos capitales ellos. ¿El mismo valle la pena para tener un instituto tan primitivo relacionado el principio del “ojo para el ojo, diente para el diente” del código de Hamurabi en una sociedad que defiende la vida, el humano de la dignidad y la libertad como fundamental del mantenimiento de un estado hizo para la gente?

En la democracia, mi opinión, obtenida con una poco de la deducción lógica y fría, es que la imposición de tal pena no cabe racional. La democracia es sistema basado de la organización del estado en el principio de eso que se gobierna para la gente, y para la gente de la gente, de su opción. Si en nuestra sociedad el mayor de los leyes es el inviolability de la vida, nada daría a la derecha a nuestros representantes al acto al contrario, por lo tanto ese no está de nuestro interés.
Aquí me utilizo de discusiones de la naturaleza adversa total usadas para Míchkin en “el idiota”. Aunque si Míchkin nota que llegó claramente la misma conclusión usando la lógica - al comparar el sufrimiento psicologico causado por la tortura y el castigo capital - sacó sus conclusiones de las sensaciones que batieron a él al pensar cerca de uno y en otra situación que era mala a nuestra persona occidental democrática de la visión y. Para él el castigo del capital era cruel porque el terror psicologico saber que iría a morir una edad más grande de lo que aquélla para saber que iría a sentir el dolor del excruciante por un tiempo indeterminado, sin saber si al extremo moriría o no. Míchkin no criticó el castigo capital como incorrecto ser aplicado por el estado, porque la persona que en aquel momento era, supremas sabios a las ideologías predominantes en Suiza, y ser entendido que en Petersburg el castigo capital no cupo porqué el sistema era otro. Tanto cuánto I, subentendia él que la pena de muerte es conveniente o no, dependiendo del sitema del estado, y su diálogo demuestra una visión tan fresca y personal de un tema tumultuous inmóvil, que valle a conferir esta ejecución como una historia que sorprende del humano de la mente que guarda sus miedos y rebeliones, los siglos que se cruzan y los sistemas adversos del estado.

En 1868 los estados eran muy diferentes de los que está de hoy en día, pero cuando miramos para a sociedad, para sus herencias, vemos un punjante que con los siglos no desaparecen en claridad, conquanto de la sensación de la justicia que las discusiones pueden así que que sean usted salen.

La pena della morte in Dostoiévski
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
E “il Idiot„ (1868) del Russo di Dostoiévski, ho trovato il humanist sufficiente freddo di idea rispetto al homicide ed alla pena della morte quando del dialogo del principe di Míchkin con la segretaria del General.


“- Ha! Il Courthouse. Sì, realmente ha un Courthouse. E là per lo straniero, come è? Là ha
per molti tagli della giustizia? Sono come il nostro?
- Non saprebbe per rispondere a esso. Mi sono sentito per vantare il nostro molto daqui. Poichè li conosce,
noi non abbiamo, per esempio, la punizione capitale.
- Allora, là, eseguono la gente?
- Sì. Un momento ho visto, in Francia, Lião. Dott. Schneider lo ha preso.
- Appendono, di destra?
- Non. In Francia hanno tagliato tranne le teste.
- Gridano fuori?
- Come potrebbero? Quello è fatto in un istante. Incitano l'uomo trovarsi ed allora una lama grande
va giù, per il peso adeguato. Una macchina potente, denominata ghigliottina. La testa lucida la parte esterna prima che la persona
lampeggi! I preparativeses sono horrible. Rifiniscono male leggere la frase, preparano l'uomo, nesso, prendono- uno
per l'impalcatura - e questo è che è terribile! Il gran numero non si unisce, fino a che donne, nondimeno non gradisce che
le donne assistono.
- Non è cosa per loro!
- Naturalmente che non. Naturalmente una cosa così, così spaventoso! Quello criminale era
un uomo
intelligente, dell'centrale-età, forte, coraggiosa, chiamata di Legros. Ma garantisco ad esso che quando è andato in su per l'impalcatura
stava gridando e più bianco di che cosa un
foglio di carta
31. Non è incredibile? Non è spaventoso? Chi può gridare
di timore? Non lo ha passato mai per la testa che un uomo già ha reso non ad un bambino, ma un uomo che non ha gridato
mai, un uomo di quaranta e cinque anni, potrebbero gridare di timore! Che cosa
non deve essere se passando nella relativa
anima, a questo momento? Quello che il anguish non lo ha da condurre? È uno offende per un'anima, qui esso è
che è! È scritto: “Non ucciderete„ la E allora, perché ha ucciso, la uccidete? Non. Ciò è mancata! Già fa un mese che
ha assistito a questo, ma me sembra ancora vedere con i miei occhi. Già
ho sognato una mezza dozzina dei periodi.
Míchkin, mentre ha parlato, completamente è stato cambiato; una colorazione veloce va fino alla relativa faccia pallida,
molto nondimeno il relativo gentile continuato voce. Il flunky lo ha seguito con interesse
likeable, tanto quello lo ha avuto antipatia per per avere
il principe fatto tacere se. , Certamente, inoltre era un uomo di immaginazione e di sensibilità
, di cui il pensiero
ha funzionato.
- Ancora è una buona cosa che, almeno, non ha molto suffering quando la testa
cade.
- Desidera sapere di una cosa? Gli ha reso un commento esattamente che già ho sentito parlare molta altra gente
- il principe
continuato, riscaldando - e la ghigliottina è stata inventata con questa estremità. Ma, in quell'occasione, me il pensiero mi sono presentato
di quello che questo era forse più difettoso. Può esso sembrare irragionevole e barbarous questa mia idea, ma, quando
l'immaginazione è avuta, se arriva, come I, per ammettere questo. Pensa! Se avesse tortura, se, per esempio, avesse ho sofferto
il mento, una ferita che di questa agonia corporale e di tutto più, questo almeno distract lo spirito, deviante
esso del suffering morale, così sarebbe stato soltanto dolore fisico eccessivo corroso fino a morirlo esso. Ma la pena principale
e più difettosa non è nel suffering del caporale e sì dentro se conoscendo con la sicurezza matematica che, in un'ora,
più successivamente in dieci minuti, per seguire nel minuto mezzo e, più successivamente, già, bene ora, in questo come, l'anima deve
lasciare il corpo e se va cessare di essere uomo; e che questo deve accadere! … Il più difettoso di tutto questo è dove è
determinato. Quando sta giù la relativa testa a voi là, sotto della lamierina ed esso lo sente per fare scorrere venuto per la relativa testa,
questa stanza come di esso è il più terribile di tutti. Li nota che questa non è l'immaginazione
del mio divisorio. Molta
gente ha detto lo stesso. Andiamo vedere se mi verifico per dire il cabalmente ad esso che cosa ritengo. Uccidere, a causa
di un omicidio, è una punizione incomparabilmente più difettosa di che cosa il crimine commesso adeguato. L'omicidio
32
per la frase giudiziaria è incommensurably più difettoso di che
omicidio ha commesso per proscrive. Chi desidera che è assassinato vicino proscrive
e, di cui la gola
è stata tagliata, in una foresta, alla notte, o tutta la cosa così, naturalmente quel attende per fuoriuscire fino all'ultimo momento.
Ha avuto casi di una persona ancora
da attendere per fuoriuscire, facenti funzionare, o chiedenti la misericordia e già dopo la gola che è tagliata! Ma nell'altro
nel caso quello, quello che dentro stiamo riferendoli, tutta questa ultima speranza, quella fa per morire dieci
volte, poichè è facile
da capire, è soppresso. quindi se sa che è determinato, ha una frase; tutta la tortura direful di e si trova nel fatto
di quella che non ha, certamente, sensi fuoriuscire. La E non ha, nel mondo, torture più grandi di che cosa questo. Possono essere comandati
hanno saldato, sono ordinati che uno di loro se posti davanti ad un cannone, nella battaglia ed esso per sapere
che vanno andare fuori di esso
su esso: ancora così, avrà una speranza. Ma legge uno dato la frase voi della morte a questo saldato esattamente ed
o andrà pazzesco, o cada in rotture. Chi già ha affermato che la natura è permessa di sostenere questa, senza
follia? In modo che e perchè questa atrocità inutile ed inutile del revoltante? Forse, dato che esso ha certo uomo là
a chi già è stato visualizzato a tale tortura ed a chi si è detto: “Vai voi nondimeno. Pardoned! “Tale uomo
certamente, dentro può dirlo che era di questa tortura e di questa agonia che Christ ha parlato, inoltre. Non, se non può trattare
così un umano della creatura! “

Nella destra, fino a che oggi in 2009 dentro non li vediamo nel dilemma filosofico delle pene, di che cosa rappresentano per la popolazione. Se devono portare al tona “l'esempio„ o se il dichiarare non ha la destra applicarsi alla società che cosa è determinato per la relativa ideologia, correggere soltanto le azioni che nuoc la manutenzione di questa, non avendo quindi l'alimentazione ideologica abbastanza uccidere una persona che ha ucciso altro.

Nel passaggio di storia, la sanzione che i criminali hanno iniziato con il autotutela - la gente si è comportata sul cliente propriamente detto difendersi. Il motivo, poichè era circa una ricerca della sanzione personale, era sempre vingaça; il più forte hanno garantito il impunity e non ha avuto regole quanto agli atti punitivi -, con l'avanzamento dei raggruppamenti e la creazione delle regole in modo che la vita nell'insieme fosse armoniosa, il autocomposição ha presentato già come opzione a quello se ritenessero qualcosa protetta dalle norme che hanno ostruito l'abuso di più forte, che sono stato esso un tipo di risoluzione di conflitto in cui l'una o entramba gente implicata decide il problema per desistance, il subissão multiplo o le concessioni.
Il autocomposição non è relativo con la situazione delle sanzioni quella che mi accenno, perché è un pacification dei problemi che non coinvolge direttamente una punizione. Né l'uno né l'altro autotutela può essere confrontato nella relativa risultato-morte alle frasi di dichiarare che ho riferito a me all'inizio. Entrambi, erano comparso all'inizio della durata dell'umano, come “primitivo„ alternativo di risoluzione degli esseri Inter-umani di problemi, quando non ha avuta organizzazione complessa come dichiara di oggi. Di conseguenza, la polemica dell'imposizione capitale di punizione è direttamente sopra all'inizio delle giurisdizioni e il consequentemente, all'inizio della formazione del dichiara per il mondo. Nella giurisdizione, un problema all'interno della società da solo può essere deciso con la partecipazione di un terzo a nome del denominato dichiara il giudice o l'arbitro, che definirà il senso con questo conflitto sarà dissolto, lui definirà il cittadino colpevole per il problema e la relativa punizione.
Il dichiarare comincia definire il tipo di punizione che l'individuo “merita„ per i relativi atti ed inoltre, deve contenere il cliente l'esempio alla parte restante della società e l'efficacia nella dissoluzione totale del problema causato.
Tuttavia, poiché i primórdios delle punizioni di dichiarare per la giurisdizione, il problema dell'efficacia degli atti punitivi di dichiarare erano arresti nati con i colpevoli.
La pena di morte era comune ed accettabile in tutto il dichiara vecchio, ma con la miscela del catolicismo nella persona occidental della coltura ed ancora della prevalenza della democrazia questo senso, dentro abbiamo visto ai ritorni con l'efficacia delle punizioni capitali loro. La stessa valle la pena per avere un istituto così primitivo riferito l'inizio “dell'occhio per l'occhio, dente per il dente„ del codice di Hamurabi in una società che difende la vita, l'umano di dignità e la libertà come fondamento del mantenimento di un dichiarare si è diretta verso la gente?

Nella democrazia, il mio parere, ottenuto con una piccola della deduzione logica e fredda, è che l'imposizione di tale pena non si non adattare razionale. La democrazia è sistema basato di dichiara l'organizzazione nell'inizio di quella che è governato per la gente e per la gente della gente, della relativa scelta. Se nella nostra società il più grande delle leggi è il inviolability della vita, niente dare avversamente a destra ai nostri rappresentanti all'atto, quindi quel non è del nostro interesse.
Qui mi uso delle discussioni della natura avversa totale di quelle usate per Míchkin “nel Idiot„. Anche se se Míchkin nota che è arrivato chiaramente alla stessa conclusione usando la logica - quando confronta il suffering psicologico causato tramite la tortura e la punizione capitale - ha tolto le relative conclusioni delle sensibilità che hanno battuto ad esso quando pensa circa uno ed in un'altra situazione che era sia difettosa alla nostra persona occidental democratica di visione che. Per esso la punizione del capitale era crudele perché il terrore psicologico sapere che andrebbe morire l'età più grande di che cosa quell'per sapere che andrebbe ritenere il dolore del excruciante per un tempo indeterminato, senza sapere se all'estremità morisse oppure no. Míchkin non ha criticato la punizione capitale come improprio essere applicato dal dichiarare, perché persona che a quel tempo era, supreme saggi alle ideologie predominanti in Svizzera ed essere capito che in Petersburg la punizione capitale non misura perchè il sistema era altro. Tanto quanto I, subentendia esso che la pena di morte è conveniente o non, secondo il sitema del dichiarare ed il relativo dialogo dimostra una visione così fredda e personale di un oggetto tumultuous ancora, che la valle per conferire questa esecuzione come storia di sorpresa dell'umano di mente che mantiene i relativi timori e sommosse, secoli di traversata e sistemi avversi di dichiara.

In 1868 dichiara erano molto differente di quei di al giorno d'oggi, ma quando guardiamo per la società, per le relative eredità, vediamo un punjante che con i secoli non spariscono nella chiarezza, conquanto che di sensibilità della giustizia le discussioni possono in modo da che sono voi vanno fuori di.

Die Strafe des Todes in Dostoiévski
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Fri, 20 Feb 2009 22:21:36 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=73276C3179DF5A51A4D21E5CC06F40E5.lv1-34; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 12470
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1

E „der Idiot“ (1868) des Dostoiévski Russen, fand ich den Idee genug kühlen Humanisten in Beziehung zu dem Totschlag und der Strafe des Todes als vom Dialog des Míchkin Prinzen mit der Sekretärin des Generals.


„- Er hat! Das Gericht. Ja wirklich hat es ein Gericht. E dort für den Ausländer, wie ist? Dort hat es
für viele Gerechtigkeitschnitte? Sie sind als unsere?
- Er würde nicht wissen, um auf ihn zu antworten. Ich hörte, um unsere sehr zu prahlen daqui. Da es Sie kennt, haben
wir wir nicht z.B. die Hauptbestrafung.
- Dann dort führen sie Leute durch?
- Ja. Eine Zeit sah ich, in Frankreich, Lião. Der Dr. Schneider nahm mich.
- Sie hängen, recht?
- Nicht. In Frankreich schnitten sie ausgenommen die Köpfe.
- Sie schreien heraus?
- Wie konnten sie? Das wird in einem Augenblick gebildet. Sie lassen den Mann liegen und dann geht ein großes
Messer unten, für das korrekte Gewicht. Eine leistungsfähige Maschine, genannt Guillotine. Der Kopf poliert Außenseite, bevor die Person
blinkt! Die preparativeses sind schrecklich. Schlecht beenden sie, um den Satz zu lesen, sie vorbereiten den Mann, gleichzeitige Werbung, nehmen-d ein
für das Gestell - und dieses ist, daß es schrecklich ist! Mengen verbinden sich, bis Frauen, allerdings mögen nicht, daß
die Frauen beachten.
- Es ist nicht Sache für sie!
- Selbstverständlich das nicht. Selbstverständlich eine Sache folglich, so schrecklich! Das kriminelle man war
ein intelligenter
Mann, des Mittleralters, das Fort, mutig, Legros Anruf. Aber ich garantiere zu es, daß, als oben für das Gestell ging,
es schrie, und weißer von, was ein
Blatt Papier
31. Es ist nicht unglaublich? Er ist nicht schrecklich? Wer kann
von der Furcht schreien? Es führte mich nie für den Kopf, den bereits ein Mann nicht ein Kind bildete, aber ein Mann, der nie
schrie, ein Mann von vierzig und fünf Jahren, konnten von der Furcht schreien! Was
muß es nicht beim sein Überschreiten in seine
Seele, an diesem Moment? Das, Qual das geführt zu werden nicht es, hat? Er ist man beleidigt für eine Seele, hier es ist,
daß sie ist! Es wird geschrieben: „Sie töten nicht“ E dann, weil es tötete, töten es? Nicht. Dieses wird vermißt! Bereits bildet es einen Monat, das
dieses sich sorgte, aber ich scheint es, mit meinen Augen noch zu sehen. Bereits
habe ich ein halbes Dutzend von den Zeiten geträumt.
Míchkin, während es sprach, vollständig wurde geändert; eine schnelle Färbung geht bis zu seinem Lattengesicht,
viel allerdings sein Stimme anhaltendes gentile. Der Flunky folgte es mit liebenswertem
Interesse, so viel das ablehnte es, um den
zum Schweigen gebrachten Prinzen zu haben wenn. Es zweifellos war auch ein Empfindlichkeit und Phantasiemann
, dessen Gedanke
arbeitete.
- Noch ist es eine gute Sache, die mindestens nicht viel Suffering hat, wenn der Kopf
fällt.
- Er möchte von einer Sache wissen? Es bildete Sie eine Anmerkung genau, daß bereits ich von viele andere Leute -
den Prinzen hörte, der
fortgesetzt wurde und heizte - und die Guillotine wurde mit diesem Ende erfunden. Aber, in dieser Gelegenheit, trat ich der Gedanke
von dem auf, den dieses möglicherweise schlechter war. Es kann es absurd und barbarous scheinen diese meine Idee, aber, wenn
Phantasie gehabt wird, wenn, als I ankommt, um dieses anzunehmen. Es denkt! Se houvesse tortura, se, por exemplo, houvesse sofri-
mento, um ferimento que desse agonia corporal, e tudo o mais, isso pelo menos distrairia o espírito, desviando-o
do sofrimento moral, de maneira que só se seria torturado pela dor física até que se morresse. Aber die Haupt- und
schlechtere Strafe ist nicht im Obergefreites Suffering und ja innen wenn, mit mathematischer Sicherheit daß, in einer Stunde, später
in 10 Minuten kennend, um in halbe Minute und später bereits gut im Augenblick, diesbezüglich wie zu folgen, die Seele, muß
den Körper lassen und wenn sie geht aufzuhören, Mann zu sein; e, daß dieses geschehen muß! … Das schlechtere von alles dieses ist, wo es sicher
ist. Wenn es unten sein Kopf zu Ihnen dort, darunterliegend des Blattes liegt und es hört es, um zu schieben gekommen für seinen Kopf,
dieser Raum von als ihn ist am schrecklichsten von allen. Es beachtet Sie, daß dieses nicht Phantasie meines
Faches ist. Viele
Leute haben das selbe gesagt. Wir gehen, zu sehen, wenn ich erreiche, um cabalmente zu ihm zu sagen, was ich glaube. , Wegen eines
Mordes zu töten, ist eine Bestrafung, die unvergleichbar schlechter ist von was das korrekte festgelegte Verbrechen. Festgelegt wird
für,
Mord 32 für Gerichtssatz ist incommensurably schlechter
von, welchem Mord, der ächtet. Wer wünscht, daß es vorbei ermordet wird, ächtet
und, dessen Kehle,
in einen Wald, nachts geschnitten worden ist, oder jede mögliche Sache folglich, selbstverständlich dieses wartet, um bis den letzten Moment zu entgehen.
Es hat die Fälle von einer Person gehabt, zum
noch zu warten, um zu entgehen und um Gnade laufen gelassen oder gebeten und bereits nach der Kehle, die geschnitten wird! Aber im anderen
, falls das, das, dem innen wir sie beziehen, diese ganze letzte Hoffnung, diese bildet, um 10mal
zu sterben, da zu verstehen ist
einfach, wird unterdrückt. folglich, wenn es weiß, daß es sicher ist, hat einen Satz; e alle direful Folterung liegt in der Tatsache von
der, die sie nicht zweifellos Weisen hat, zu entgehen. E hat, nicht in der Welt, die Folterungen, die grösser sind von, was dieses. Sie können befohlen werden
schweißten, werden bestellt, die eine von ihnen, wenn Plätze vor einer Kanone, in der Schlacht und es, zum zu wissen,
daß sie gehen, weg von ihm auf ihm
zu gehen: noch folglich, hat es eine Hoffnung. Aber es liest ein, das Ihnen des Todes zu diesem Satz gegeben wird, das genau und geschweißt wird
oder wird verrückt gehen, oder fallen Sie in Risse. Wer bestätigte bereits, daß die Natur ermöglicht wird, dieses zu stützen, ohne
Verrücktheit? Damit und warum diese revoltante, unbrauchbare und nicht notwendige Grausamkeit? Möglicherweise denn es hat irgendeinen Mann dort,
zu wem bereits zu solcher Folterung angezeigt worden ist und, zu wem er gesagt worden ist: „Vai Sie allerdings. Sie werden begnadigt! „Solcher Mann
zweifellos, kann sie sagen innen, daß er von dieser Folterung und von dieser Qual, die Christ sprach, auch war. Nicht wenn es nicht ein menschliches
Wesen des Geschöpfs folglich behandeln kann! „

Im Recht, bis heute 2009 innen wir sie im philosophischen Dilemma der Strafen, sehen von, was sie für die Bevölkerung darstellen. Wenn sie zum tona das „Beispiel“ holen müssen, oder, wenn der Zustand nicht das Recht hat, an die Gesellschaft zu wenden, was er für seine Ideologie sicher ist, Tätigkeiten nur beheben, die die Wartung von diesem schädigen, die ideologische Energie genug nicht folglich habend, eine Person zu töten, die ein anderes tötete.

Im Durchgang der Geschichte, die Sanktion, welche die Verbrecher mit autotutela begannen - die Leute fungierten auf dem Konto, das korrekt ist, sich zu verteidigen. Der Grund, da er über eine Suche der persönlichen Sanktion war, war immer vingaça; am stärksten garantierten sie Straffreiheit und sie hatte nicht Richtlinien, wieviel zu den strafenden Taten -, mit dem Fortschritt der Gruppierungen und der Kreation von Richtlinien, damit das Leben im Satz harmonisch war, entstand das autocomposição als Wahl zu dem bereits, wenn sie etwas glaubten, das durch die Normen geschützt wurde, die den Mißbrauch von stärkstem blockierten und es eine Art Konfliktauflösung waren, in der die eine oder beide beteiligten Leute das Problem für Abstehen, mehrfaches subissão oder Zugeständnisse entscheiden.
Das autocomposição wird nicht mit der Situation der Sanktionen die in Verbindung stehend, daß ich mich erwähne, weil es eine Versöhnung von Problemen ist, die nicht eine Bestrafung direkt miteinbezieht. Auch nicht autotutela kann in seinem Resultattod mit den Zustandsätzen verglichen werden, die ich auf mir am Anfang bezog. Beide, waren zum Anfang des Lebens des menschlichen Wesens, als alternatives „Primitives“ der Auflösung der Zwischen-menschlichen Wesen der Probleme erschienen, als sie komplizierte Organisation nicht als die Zustände von heute hatte. Folglich ist die Kontroverse der Hauptbestrafungauferlegung direkt an zum Anfang der Jurisdiktionen und zum consequentemente, zum Anfang der Anordnung der Zustände für die Welt. In der Jurisdiktion kann ein Problem innerhalb der Gesellschaft alleine mit der Teilnahme von Drittel im Namen des angerufenen State Richters entschieden werden, oder Schiedsrichter, der definiert, die Weise mit diesem Konflikt wird aufgelöst, definiert er den schuldigen Bürger für das Problem und seine Bestrafung.
Der Zustand beginnt, die Art der Bestrafung zu definieren, die die Einzelperson für seine Taten „verdient“ und außerdem, er Konto das Beispiel zum restlichen Teil der Gesellschaft einlassen muß und die Wirksamkeit in der Gesamtauflösung des verursachten Problems.
Jedoch seit den primórdios der Zustandbestrafungen für die Jurisdiktion, war das Problem der Wirksamkeit der strafenden Taten des Zustandes geborene Anschläge mit den Angeklagten.
Die Todesstrafe war- allgemein und in allen alten Zuständen annehmbar, aber mit der Mischung des catolicismo in der abendländischen Person der Kultur und noch des Vorherrschens der Demokratie auf diese Weise, innen sahen wir zur Rückkehr mit der Wirksamkeit der Hauptbestrafungen zu ihnen. Die gleiche Senke die Strafe zum Haben ein bezogenes so ursprüngliches Institut der Anfang des „Auges für Auge, Zahn für Zahn“ des Codes von Hamurabi in einer Gesellschaft, die das Leben, das menschliche Wesen der Würde und die Freiheit als Grundlage der Wartung eines Zustandes verteidigt, bildete für die Leute?

In der Demokratie ist meine Meinung, erhalten mit wenig des logischen und kalten Abzugs, daß rational die Auferlegung solcher Strafe nicht paßt. Die Demokratie ist gegründetes System der Zustandorganisation am Anfang von der, die er für die Leute geregelt wird und für Leute der Leute, seiner Wahl. Wenn in unserer Gesellschaft das grössere der Gesetze das inviolability des Lebens ist, würde nichts nach rechts zu unseren Repräsentanten zur Tat nachteilig geben, folglich dieses ist es nicht von unserem Interesse.
Hier verwende mich ich von Argumenten der nachteiligen totalnatur von den verwendeten für Míchkin „im Idioten“. Obgleich, wenn Míchkin, daß es offenbar zu der gleichen Zusammenfassung mit der Logik kam - als vergleichend, den psychologischen Suffering beachtet, der durch die Folterung und die Hauptbestrafung verursacht wird - entfernte seine Zusammenfassungen der Gefühle, die zu ihr als, schlugen ungefähr ein denkend und in einer anderen Situation, die zu unserer demokratischen abendländischen Person des Anblicks schlecht waren und. Für sie war die Kapitalbestrafung weil der psychologische Terror grausam, zu wissen, daß sie gehen würde, zu sterben grösseres Alter von, was dieses, zum zu wissen, daß es gehen würde, den excruciante Schmerz während einer unbestimmten Zeit zu glauben, ohne zu wissen, wenn zum Ende es oder nicht sterben würde. Míchkin kritisierte die Hauptbestrafung nicht als unsachgemäßes, durch den Zustand zugetroffen zu werden, weil die kluge Person, die zu dieser Zeit er war, Oberst an den überwiegenden Ideologien in der Schweiz, und verstanden zu werden, daß in Petersburg die Hauptbestrafung nicht paßte, warum das System ein anderes war. So viel wieviel I, subentendia es, daß die Todesstrafe bequem ist-, oder nicht, abhängig von sitema des Zustandes und sein Dialog einen so kühlen und persönlichen Anblick eines ruhigen tumultuous Themas demonstriert, daß Senke, zum diese Kunstfertigkeit wie eine überraschende Geschichte des Sinnesmenschlichen Wesens zu konferieren, das seine Furcht und Aufruhre, kreuzenjahrhunderte und nachteilige Systeme des Zustandes hält.

In 1868 waren die Zustände von den von heutzutage sehr unterschiedlich, aber, wenn wir nach der Gesellschaft, nach seinen Vermächtnisen betrachten, sehen wir ein Gerechtigkeitgefühl punjante, die durch die Jahrhunderte nicht in der Klarheit verschwinden, conquanto, welches die Argumente können, also Sie gehen weg von sind.

The penalty of death in Dostoiévski
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
E “the Idiot” (1868) of the Dostoiévski Russian, I found the idea sufficiently cool humanist in relation to the homicide and the penalty of death when of the dialogue of Míchkin prince with the secretary of the general.


“- It has! The Courthouse. Yes, really it has a Courthouse. E there for the foreigner, as is? There it has
for many justice cuts? They are as ours?
- It would not know to answer to it. I heard to brag ours very daqui. As it knows you, we
we do not have, for example, the capital punishment.
- Then, there, they execute people?
- Yes. A time I saw, in France, Lião. The Dr. Schneider took me.
- They hang, right?
- Not. In France they cut except the heads.
- They cry out?
- How they could? That is made in one instant. They make the man to be lying and then a great knife
goes down, for the proper weight. A powerful machine, called guillotine. The head polishes outside before the person
blinks! The preparativeses are horrible. Badly they finish to read the sentence, they prepare the man, tie-in, take-the one
for the scaffold - and this is that it is terrible! Multitudes join themselves, until women, even so do not like that
the women attend.
- It is not thing for them!
- Of course that not. Of course a thing thus, so hideous! The criminal one was
an intelligent
man, of middle-age, fort, courageous, Legros call. But I guarantee to it that when went up for the scaffold
it was crying, and whiter of what one
31
sheet of paper. It is not incredible? He is not hideous? Who can cry
of fear? It never passed me for the head that a man already made not a child, but a man who never
cried, a man of forty and five years, could cry of fear! What
it does not have to be if passing in its
soul, at this moment? The one that anguish does not have it to be being led? He is one offends for a soul, here it is
that it is! It is written: “You will not kill” E then, because it killed, kills it? Not. This is missed! Already it makes one month that
attended this, but me it seems to be still seeing with my eyes. Already
I have dreamed a half dozen of times.
Míchkin, while it spoke, completely was changed; a fast coloration goes up to its pale face,
much even so its voice continued gentile. The flunky followed it with likeable
interest, as much that disliked it to have
the silenced prince if. It, certainly, also was a sensitivity and imagination man
, whose thought
worked.
- Still it is a good thing that, at least, does not have much suffering when the head
falls.
- It wants to know of a thing? It made you a comment exactly that already I heard of many other people
- the prince
continued, heating - and the guillotine was invented with this end. But, in that occasion, me the thought occurred
of that this was perhaps worse. It can it seem absurd and barbarous this my idea, but, when
imagination is had, if arrives, as I, to assume this. It thinks! If it had torture, if, for example, it had I suffered
mento, a wound that of this corporal agony, and everything more, this at least would distract the spirit, deviating
it of the moral suffering, thus it would only have been fretted over physical pain until it was died. But the main and
worse penalty is not in the corporal suffering and yes in if knowing with mathematical security that, in one hour,
later in ten minutes, to follow in half minute, and, later, already, well right now, in this as, the soul must
leave the body, and if it goes to cease being man; e that this has to happen! … The worse of everything this is where it is
certain. When it lies down its head to you there, underneath of the blade, and it hears it to slide come for its head,
this room of as it is most terrible of all. It notices you that this is not imagination of
my part. Much
people have said the same. We go to see if I obtain to say cabalmente to it what I feel. To kill, because of
a murder, is a punishment incomparably worse of what the proper committed crime. Murder
32
for judicial sentence is incommensurably worse of what
murder committed for outlaws. Who wants that it is assassinated by outlaws,
and, whose throat has been
cut, in a forest, at night, or any thing thus, of course that waits to escape until the last moment.
It has had cases of a person still
to wait to escape, running, or requesting mercy, and already after the throat having been cut! But in the other
in case that, the one that in we are relating them, all this last hope, that makes to die ten
times, as it is easy
to understand, is suppressed. therefore if it knows that it is certain, Has a sentence; e all the direful torture lies in the fact of
that it does not have, certainly, ways to escape. E does not have, in the world, tortures greater of what this. They can be commanded
welded, be ordered that one of them if places ahead of a cannon, in battle, and it to know
that they go to go off it on
it: still thus, it will have a hope. But it reads one given sentence to you of death to this exactly welded and
or will go crazy, or fall in tears. Who already affirmed that the nature is enabled to support this, without
madness? So that and why this revoltante, useless and unnecessary atrocity? Perhaps, for it has some man there
who already has been displayed to such torture and to who he has been said: “Vai you even so. You are pardoned! “Such man
certainly, in can say them that he was of this torture and this agony that Christ spoke, also. Not, if it cannot treat
a creature thus human being! “

In the Right, until today in 2009 in we see them in the philosophical quandary of the penalties, of what they represent for the population. If they must bring to tona the “example” or if the State does not have the right to apply to the society what it is certain for its ideology, to only correct actions that harm the maintenance of this, not having therefore the ideological power enough to kill a person who killed another one.

In the passage of history, the sanction the criminals started with autotutela - the people acted on account proper to defend themselves. The reason, as it was about a search of personal sanction, was always vingaça; strongest they guaranteed impunity, and it did not have rules how much to the punitive acts -, with the advance of the groupings and the creation of rules so that the life in set was harmonious, the autocomposição arose as an option to that already if they felt something protected by norms that blocked the abuse of strongest, being it a type of conflict resolution in which one or both the involved people decides the problem for desistance, multiple subissão or concessions.
The autocomposição does not become related with the situation of the sanctions the one that I mention myself, because it is a pacification of problems that does not involve a punishment directly. Neither autotutela can be compared in its result-death with the state sentences which I related to me at the beginning. Both, had appeared to the beginning of the life of the human being, as alternative “primitive” of resolution of problems Inter-human beings, when it did not have complex organization as the States of today. Therefore, the controversy of the capital punishment imposition is directly on to the beginning of the jurisdictions, and consequentemente, to the beginning of the formation of the States for the world. In the jurisdiction, a problem inside of the society alone can be decided with the participation of one third on behalf of the called State judge or arbitrator, who will define the way with this conflict will be dissolved, he will define the guilty citizen for the problem, and its punishment.
The State starts to define the type of punishment that the individual “deserves” for its acts, and moreover, it must take in account the example to the remaining portion of the society and the effectiveness in the total dissolution of the caused problem.
However, since the primórdios of the state punishments for the jurisdiction, the problem of the effectiveness of the state punitive acts was born stops with the culprits.
The death penalty was common and acceptable in all the States old, but with the mixture of the catolicismo in the culture occidental person and still the prevalence of the democracy this way, in we saw to the returns with the effectiveness of the capital punishments to them. Same valley the penalty to have a related so primitive institute the beginning of the “eye for eye, tooth for tooth” of the Code of Hamurabi in a society that defends the life, the dignity human being and the freedom as fundamental of the maintenance of a State made for the people?

In the democracy, my opinion, obtained with a little of logical and cold deduction, is that rationally the imposition of such penalty does not fit. The democracy is based system of state organization in the beginning of that it is governed for the people, and for people of the people, of its choice. If in our society the greater of the laws is the inviolability of the life, nothing would give right to our representatives to act adversely, therefore that it is not of our interest.
Here I use myself of arguments of total adverse nature of the used ones for Míchkin in “the Idiot”. Although if Míchkin notices that it clearly arrived at the same conclusion using the logic - when comparing the psychological suffering caused by the torture and the capital punishment - took off its conclusions of the feelings that beat to it when thinking about one and in another situation that were both bad to our vision democratic occidental person and. For it the capital punishment was cruel because the psychological terror to know that it would go to die bigger age of what that one to know that it would go to feel excruciante pain for a indeterminate time, without knowing if to the end it would die or not. Míchkin did not criticize the capital punishment as improper to be applied by the State, because wise person who at that time it was, supreme to the predominant ideologies in Switzerland, and understood that in Petersburg the capital punishment did not fit why the system was another one. As much how much I, subentendia it that the death penalty is convenient or not, depending on sitema of the State, and its dialogue demonstrates a so cool and personal vision of a still tumultuous subject, that valley to confer this workmanship as a surprising story of the mind human being who keeps its fears and revolts, crossing centuries and adverse systems of State.

In 1868 the States were very different of the ones of nowadays, but when we look at for the society, for its legacies, we see a justice feeling punjante that through the centuries do not vanish in clarity, conquanto the arguments can so be you go off.

Straff av död i Dostoiévski
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
E ”idioten” (1868) av den Dostoiévski ryssen, I grundar idén kyler tillräckligt humanisten i förhållande till mord och straff av död när av föra dialog av den Míchkin princen med sekreteraren av generalen.


”- Den har! Domstolsbyggnaden. Ja egentligen har det en domstolsbyggnad. E där för utlänningen, som är? Där har det
för många rättvisasnitt? De är som vår?
- Den skulle för att inte veta för att svara till den. Jag hörde för att skryta vår mycket daqui. Som det vet dig, har
vi oss inte, till exempel, dödsstraff.
- Därefter där, utför de folk?
- Ja. En tid sågar jag, i Frankrike, Lião. Dr.en Schneider tog mig.
- Dem hängning som är höger?
- Inte. I Frankrike klippte de undantar huvuden.
- De gråter ut?
- Hur kunde de? Det göras i en ögonblick. De gör manen för att ligga, och därefter baktalar en store
går besegrar, för det riktigt väger. Ett kraftigt bearbetar med maskin, kallat giljotinen. Huvudet polerar yttersidan, för personen
blinkar! Preparativesesna är förfärliga. Dåligt avslutar sig de för att läsa döma, dem förbereder manen, kombinationsförsäjning, tar- en
för scaffolden - och detta är att den är ruskig! Multitudes sammanfogar sig, tills kvinnor, även inte gillar så att
kvinnorna deltar i.
- Det är inte tinget för dem!
- Naturligtvis som inte. Naturligtvis ett ting thus, så otäckt! Den brottsliga var
en intelligent
man, av en mitt-åldras, forten som var modig, den Legros appellen. Men jag garanterar till det som, då gick upp för scaffolden
det var skriande och vitare av vad en
31
täcker av pappers-. Det är inte oerhört? Han är inte otäck? Kan vem gråta
av skräck? Det passerade aldrig mig för huvudet som en man gjorde redan inte ett barn, men en man, som grät
aldrig, en man av forty och fem år, kunde gråta av skräck! Vad
måste det inte att vara, om passera i dess
soul, på detta ögonblick? Den, som kval inte har den som är, ledde? Han är en kränker för en soul, det är här
att den är! Det är skriftligt: ”Ska du inte byte” E därefter, därför att den dödade, dödar den? Inte. Detta miss! Redan gör det en månad som
deltog i detta, men jag som den verkar för att vara stilla se med mitt, synar. Redan
har jag dreamed ett halvt dussin av tider.
Míchkin stund som den talade, ändrades fullständigt; en fastacoloration går dess gräns vänder mot upp till,
even mycket, så dess uttrycka fortsatt gentile. Flunkyen följde det med likeable
intresserar, så mycket som ogillade det för att ha
den tystade princen om. Det bestämt, var också en känslighets- och fantasiman
, vars tanke
fungerade.
- Stillbilden är det ett bra ting som, åtminstone, inte har mycket att lida när de head
nedgångarna.
- Den önskar att veta av ett ting? Det gjorde dig en kommentar exakt som jag hörde redan av många annat folk
- den fortsatte
princen och att värma - och giljotinen uppfanns med denna avslutar. Orsaka däri, mig som tanken uppstod av det,
denna var kanske värre, men. Det kan det verka absurt och barbariskt denna min idé, men, när
fantasi has, om ankommer, som I, för att anta detta. Det funderare! Om det hade tortyr, om, det till exempel hade, led jag
mentoen, ett sår, som av denna kroppsliga dödskamp och allt mer, detta som skulle åtminstone, distraherar anden som avviker
den av moraliskt lida, således skulle har den endast att gräma sig över läkarundersökning smärtar, tills den dogs. Men det huvudsakliga och
värre straff är inte i korpralen som ja in lider och, om veta med matematisk säkerhet, att, i en timme som
är mer sistnämnd i tio noterar, för att följa i halvminuten, och som är mer sistnämnd, redan, den väl rätten nu, i denna som, soulen måste
lämna förkroppsliga, och om den går att upphöra att vara manen; e att detta måste att hända! …, Det värre av allt detta är var den är
bestämd. Besegra dess huvud till dig där, under av bladet, när det ligger, och det hör det för att glida kommet för dess huvud,
detta rum av som det är mest ruskig allra. Det märker dig att denna inte är fantasi av
min del. Mycket
har folket sagt samma. Vi går att se, om jag erhåller till något att sägacabalmente till den vad I-känselförnimmelsen. Att döda på grund av
ett mord, är en bestraffning som incomparably är värre av vad det riktiga hängivna brott. Mord
32
för juridiskt dömer är incommensurably värre av vilket
mord begick för fredlösar. Vem önskar, att den lönnmördas av fredlösar,
och, vars hals
har klippts, i en skog, på natten eller något ting thus, naturligtvis det väntningar till flykten till det sist ögonblicket.
Det har haft fall av en personstillbild
till väntan till flykten, spring eller att be förskoning och redan efter halsen som har klippts! Men i annat
, som, den, som vi förbinder dem in, allt detta sist hopp som är det gör för att dö tio tider
, som det är lätt
att förstå, dämpas i fall att. , om därför det vet att det är bestämt, har en döma; ligger alla direful tortyr för e i faktumet av
det som det inte har, bestämt, väg till flykten. E har inte, i världen, tortyr som är mer stor av vad detta. De kan befallas
svetsade, beställas som ett av dem, om förlägger framåt av en kanon, i strid och den för att veta
att de går att gå av den på
den: stilla thus, det ska har ett hopp. Men det läser given en dömer till dig av död till detta som svetsas exakt och
eller, ska går galet eller nedgången i revor. Intygade vem redan, att naturen möjliggöras för att stötta denna, utan
noja? Så att och varför denna onyttiga och onödiga grymhet för revoltante? Kanske for det har någon man där
vem har varit redan visad sådan tortyr och till vem han har sagts: ”Vai dig även så. Du benådas! ”Sådan man
bestämt, in cannågot att säga dem, att han var av denna tortyr och denna dödskamp som Kristus talade, också. Inte, om det kan inte fest
en människa för varelse thus! ”

I rätten, tills i dag i 2009 vi ser in dem i den filosofiska bryderit av straffen, av vad de föreställer för befolkningen. Om de måste komma med till tonaen ”exemplet”, eller, om det statligt inte har rakt till appliceraen till samhället vad den är bestämd för dess ideologi, endast att korrigera handlingar att skada underhållet av denna och att inte ha därför det ideologiskt driver nog för att döda en person som dödade ett annat.

I passagen av historia sanktionen som brottslingarna startade med autotutelaen - folket som agerades på kontot som var riktigt att försvara sig. Resonera, som den var om ett sökande av den personliga sanktionen, var alltid vingaçaen; starkast garanterade de impunity, och den hade inte härskar, hur mycket till det straff- agerar -, med det för- av groupingsna och skapelsen av härskar, så att livet i uppsättning var harmoniskt, autocomposiçãoen uppstod som ett alternativ till det redan, om de klädde med filt något som skyddades av norms, som blockerade missbruk av starkast som är det en typ av konfliktupplösning som man eller båda det involverade folket avgör i problemet för desistance, multipelsubissão eller medgivanden.
Autocomposiçãoen blir inte släkt med läget av sanktionerna den som I-omnämnande jag själv, därför att det är en pacification av problem som inte gäller en bestraffning direkt. Ingen av autotutela kan jämföras i dess resultat-död med det statligt dömer som jag förband till mig på början. Båda hade visats till början av livet av människan, som alternativ ”urinnevånare” av upplösning av problemInter-människan beings, då den inte hade komplex organisation, som påstår av i dag. Därför är tvisten av dödsstraffbelastningen direkt på till början av jurisdiktionarna, och consequentemente, till början av bildandet av påstår för världen. I jurisdiktionen kan en probleminsida av samhället bara avgöras med deltagande av ett tredje på vägnar av den kallade statliga domaren, eller skiljemannen, som ska, definierar med denna ska konflikt upplösas långt, ska han definierar den skyldiga medborgaren för problemet och dess bestraffning.
De statliga starterna som definierar typen av bestraffningen, som individen ”förtjänar” för dess, agerar, och dessutom, det måste ta in redogör exemplet till det resterande portionr av samhället och effektiviteten i den sammanlagda upplösningen av det orsakada problemet.
Emellertid sedan primórdiosna av de statliga bestraffningarna för jurisdiktionen, problemet av effektiviteten av det statliga straff- agerar, var födda stopp med gärningsmännen.
Dödsstraff var vanligt, och godtagbar påstår sammanlagt gammalt, men med blandningen av catolicismoen i den västliga personen och stillbilden för kultur prevalencen av demokratin hitåt, in sågar vi till returna med effektiviteten av dödsstraffen till dem. Samma dal straff som har ett släkt så primitivt institut början av ”att syna för, synar, tanden för tand” av kodifiera av Hamurabi i ett samhälle som försvarar livet, värdighetmänniskan och friheten som grunden av underhållet av ett statligt som göras för folket?

I demokratin är min åsikt, erhållande med a lite av det logiska och kalla avdraget, att rationally belastningen av det sådan straff inte passformen. Demokratin är det baserade systemet av den statliga organisationen i början av det som den regleras för folket och för folk av folket, av dess primat. Om i vårt samhälle det mer stor av lagarna är inviolabilityen av livet, skulle ingenting give rakt till våra tekniker för att agera motsatt, därför det är den inte av vårt intresserar.
Här använder jag jag själv av argument av den sammanlagda motsatt naturen av använda för Míchkin i ”idioten”. Även om, om Míchkin märker att den ankom klart på den samma avslutningen genom att använda, logiken - när jämföra psykologiskt lida som orsakades av tortyren och dödsstraff - tog av dess avslutningar av känslorna som slår till det när tänkande omkring och i ett annat läge, som var både dåligan till vår demokratiska västliga person för vision och. För den var dödsstraff grymt, därför att den psykologiska skräcken som vet, att den skulle, går att dö större ålder av vad den som vet, att den skulle går till känselförnimmelseexcruciante, smärtar för en obestämbar tid, ovetande, om till avsluta den skulle matrisen eller inte. Míchkin kritiserade inte dödsstraff som felaktigt att appliceras av det statligt, därför att den klok personen, som det var som då var suveräna till de dominera ideologirna i Schweitz och att förstås att i Petersburg dödsstraff inte passformen varför systemet var ett annat. Så mycket hur mycket I, subentendia som det, att dödsstraff är lämpligt eller inte, beroende av sitemaen av det statligt, och dess förar dialog, visar så, kyla och personlig vision av ett stilla tumultartat betvingar, den dal för att tilldela denna yrkesskicklighet som en överraska berättelse av vara besväradmänniskan som uppehällen dess skräck och revolt och att korsa århundraden och motsatt system av statligt.

I 1868 påstår var mycket olikt av de av nuförtiden, men, när vi ser för samhället, för dess legater, ser vi en känslig punjante för rättvisa, som till och med århundradena inte försvinner i klarhet, conquanto som argumenten kan så är dig går av.

Штраф смерти в Dostoiévski
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
E «идиот» (1868) русского Dostoiévski, я нашел гуманиста идеи достаточно холодного по отношению к человекоубийству и штрафу смерти когда диалога принца Míchkin с секретаршей генералитета.


«- Он имеет! Courthouse. Да, реально оно имеет Courthouse. E там для иноплеменника, как? Там оно имеет
для много отрезоков правосудия? Они как ours?
- Он не знал бы для того чтобы ответить к ему. Я услышал для того чтобы похвастать ours очень daqui. По мере того как оно знает вас, мы
мы не имеем, например, смертную казнь.
- После этого, там, они исполняют людей?
- Да. Время я увидел, в Франции, Lião. Др. Schneider принял меня.
- Они висят, право?
- Не. В Франции они отрезали за исключением головок.
- Они плачут вне?
- Как они смогли? То сделано в одном моменте времени. Они делают человека для того чтобы лежать и после этого большой нож
идет вниз, для правильного веса. Мощная вызванная машина, гильотиной. Головка полирует снаружи прежде чем персона
моргает! Preparativeses horrible. Плох они заканчивают для того чтобы прочитать предложение, они подготовляют человека, tie-in, принимают- одно
для ремонтины - и это что оно ужасно! Multitudes не соединить, до тех пор пока женщины, even so не любят что
женщины присутствуют на.
- Не будет вещью для их!
- Of course не. Of course вещь таким образом, настолько hideous! Уголовное одно было
толковейшим
человеком, средн-времени, форта, отважного, звонока Legros. Но я гарантирую к ему что когда пошл вверх для ремонтины
он плакал, и бело один
лист бумаги
31. Оно не неимоверно? Он не hideous? Может заплакать
страха? Оно никогда не проходило меня для головки человек уже сделал не ребенком, но человек который никогда
не плакал, человек 40 и 5 лет, смогли заплакать страха!
Оно не должно быть если проходящ в свою
душу, на этот момент? Одно мука не имеет его быть водить? Он одним обижает для души, здесь его
что он! Написано: «Вы не убьете» e после этого, потому что они убили, убиваете его? Не. Это пропущено! Уже оно делает один месяц
присутствовало на этом, но я он кажется, что все еще видит с моими глазами. Уже
я мечтал половинная дюжина времен.
Míchkin, пока оно поговорило, вполне было изменено; быстрый coloration идет до своей бледной стороны,
очень even so свое gentile продолжаемое голосом. Flunky последованное за ему с likeable
интересом, как очень тому невзлюбило его для того чтобы иметь
заставленного замолчать принца если. Это, некоторо, также было человеком чувствительности и воображения
, мысль которого
работала.
- Все еще будет хорошей вещью, по крайней мере, не имеет много страдание когда головка
падает.
- Он хочет знать вещи? Оно сделало вами комментарий точно что уже я hear of много других людей
- продолжаемый
принц, нагрюющ - и гильотина была изобретена с этим концом. Но, в том случае, я мысль произошел
того, котор это было возможно более плох. Оно может оно показаться вздорно и варварско эта моя идея, но, когда
воображение имеется, если приезжает, как I, для того чтобы принять это. Оно думает! Если оно имело пытку, то если, например, оно имело, то я вытерпел
mento, рану которой этой corporal агонии, и всего больше, это по крайней мере отвлекли бы дух, отклоняя
оно нравственного страдания, таким образом только было бы fretted излишек физической болью до тех пор пока она не умереть. Но главным образом и
более плохим штрафом не находится в страдании corporal и да внутри если знающ, что с математически обеспеченностью что, в одном часе,
более поздно в 10 MINUTах, последовало за в половинную минуту, и, более поздно, уже, наилучшим образом right now, в этом как, душа должен
оставить тело, и, то если он идет перестать быть человек; e что это должно случиться! … Плохое всего это где оно
точно. Когда оно лежит вниз своя головка к вам там, underneath лезвия, и оно слышит его для того чтобы сползти о для своей головки,
эта комната как ее будет само ужасно всех. Оно замечает вас что это не будет воображение
моей перегородки. Много
люди говорили эти же. Мы идем увидеть если я получаю для того чтобы сказать cabalmente к ему, то я чувствую. Убить, из-за
убийства, будет наказанием несравнимо более плохим правильное порученное злодеяние. Убийство
32
для судебного предложения incommensurably более плох что
убийства порученного для outlaws. Хочет что оно assassinated мимо outlaws,
и, горло которого
было отрезано, в пуще, на ноче, или любая вещь таким образом, of course т не ждать для того чтобы избеубежать до последнего момента.
Оно имело случаи персоны все еще
, котор нужно ждать для того чтобы избеубежать, или спрашивая пощаду, и уже после будучи отрезанным горла! Но в другом
в случае если то, одно которому внутри мы относим они, полностью this last упование, то делает для того чтобы умереть 10
времен, по мере того как легко
понять, подавляет. поэтому если оно знает, то что оно точно, имеет предложение; e полностью direful пытка лежит в факте
того, котор он не имеет, некоторо, дороги избеубежать. E не имеет, в мире, пытки более большие это. Ими можно управлять
сварили, были приказаны которые одно из их если места впереди карамболя, в сражении, и оно для того чтобы знать, то
что они идут пойти с его на
ем: все еще таким образом, оно будет иметь упование. Но оно читает одно, котор дали предложение к вам смерти к точно сваренному этому и
или пойдет шально, или упадите в разрывы. Уже подтвердило что природа позволена поддержать это, без
сумасшествия? Так НОП и почему это зверство revoltante, никудышных и ненужных? Возможно, потому что оно имеет некоторого человека там
уже были показаны к такой пытке и к он был сказан: «Vai вы even so. Вы pardoned! «Такой человек
некоторо, внутри может сказать их что он был этой пытки и этой агонии которую Christ поговорил, также. Не, если оно не может обработать
существование твари таким образом людское! «

В праве, до тех пор пока сегодня в 2009 внутри мы не увидеть их в философски quandary штрафов, они представляют для населенности. Если они должно принести к tona «пример» или если положение не имеет право примениться к обществу, то оно точно для своего мировоззрения, то только правомерные действия которые вредят обслуживанию этого, имеющ поэтому мировоззренческую силу достаточно убить персону которая убила другое одно.

В проходе истории, санкция, котор преступники начали с autotutela - люди подействовали на учете правильном для того чтобы защитить. Причиной, по мере того как она была о поиске личного санкции, было всегда vingaça; само сильно они гарантировали ненаказуемость, и она не имела правилами к карательным поступкам -, с выдвижением groupings и творением правил так НОП жизнь в комплекте была гармонична, autocomposição возникло как вариант к тому уже если они чувствовали что-то защищенное нормами которые преградили злоупотребление самой сильной, оно тип улаживание конфликта, то в котором один или оба involved люд решают проблему для desistance, множественного subissão или уступок.
Autocomposição не будет родственным с ситуацией санкций одно что я упоминаю, потому что это будет pacification проблем которое не включает наказание сразу. Никакое autotutela можно сравнить в своей результат-смерти с предложениями положения я отнес к мне на начале. Оба, появились к началу жизни людского существования, как другой «примитив» разрешения существований проблем Взаимо--людских, когда он не имел сложную организацию как положения сегодня. Поэтому, полемика верстки смертной казни сразу дальше к началу подсудностей, и consequentemente, к началу образования положений для мира. В подсудности, проблему внутри общества самостоятельно можно решить с участием 1/3 именем вызванного судьи Положения или будет растворен arbitrator, который определит дорога с этим конфликтом, он определит виновного гражданина для проблемы, и своего наказания.
Положение начинает определить тип наказания индивидуал «заслуживает» для своих поступков, и сверх того, он должен take in учет пример к остальной части общества и эффективность в полном растворении причиненной проблемы.
Однако, с primórdios наказаний положения для подсудности, проблемой эффективности поступков положения карательных были born стопы с виновницами.
Штраф смерти был общим и приемлемо в всех положениях старых, но с смесью catolicismo в персоне культуры occidental и все еще распространимости народовластия эта дорога, внутри мы увидели к возвращениям с эффективностью смертных казней к им. Такая же долина штраф для того чтобы иметь отнесенный настолько примитивный институт начало «глаза для глаза, зуба для зуба» Кодего Hamurabi в обществе которое защищает жизнь, существование сана людское и свободу как принцип обслуживания положения сделала для людей?

В народовластии, мое мнение, полученное с маленьким логически и холодного вычета, что рационально верстка такого штрафа не приспосабливает. Народовластием будет основанная система государственной организации в начале того, котор оно управлено для людей, и для людей людей, своего выбора. Если в нашем обществе большой законов будет inviolability жизни, то ничего дало бы справедливо к нашим представителям к поступку неблагоприятно, поэтому т оно не нашего интереса.
Здесь я использую аргументов полной неблагоприятной природы используемых одних для Míchkin в «идиоте». XOT4 если Míchkin замечает что оно ясно приехало по такое же окончание использующ логику - сравнивая психологическое страдание причиненное пыткой и смертной казнью -, то take off свои заключения ощупываний побили к ей думая около одно и в другой ситуации была и плох к нашей персоне зрения демократической occidental и. Для ее смертная казнь была жестокосердна потому что психологический террор для того чтобы знать что она пойдет умереть более большое время то одно для того чтобы знать что оно пойдет чувствовать боль excruciante на непредвиденное время, без знать если к концу он умерло бы или не. Míchkin не рецензировало смертную казнь как неправильное быть приложенным положением, потому что велемудрые персона которая на том времени оно было, высшая к большей частью мировоззрениям в Швейцарии, и понятым что в Petersburg смертная казнь не приспосабливать почему система была другое одним. Как много I, subentendia оно что штраф смерти удобн или не, в зависимости от sitema положения, и своего диалога демонстрирует настолько холодное и личное зрение неподвижного tumultuous вопроса, что долина, котор нужно посовещаться этот workmanship как удивляя рассказ существования разума людского которое держит свои страхи и revolts, пересекая столетия и неблагоприятные системы положения.

В 1868 положения были очень по-разному одного из nowadays, но когда мы смотрим для общество, для своих legacies, мы видим punjante которые через столетия не исчезают в ясности, conquanto ощупывания правосудия, котор аргументы могут поэтому будут вы идут с.

De sanctie van dood in Dostoiévski
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
E de „Idiot“ (1868) van Dostoiévski Rus, vond ik de idee voldoende koele humanist met betrekking tot homicide en de sanctie van dood toen van de dialoog van prins Míchkin met de secretaresse van algemeen.


„- Het heeft! Het gerechtsgebouw. Ja, werkelijk heeft het een Gerechtsgebouw. Is E daar voor de vreemdeling, zoals? Daar heeft het
voor vele rechtvaardigheidsbesnoeiingen? Zij zijn als van ons?
- Het zou niet om aan het het weten te antwoorden. Ik hoorde opscheppen van ons eigenlijke daqui. Aangezien het u kent, hebben
wij wij, bijvoorbeeld, niet de doodstraf.
- Dan, daar, voeren zij mensen uit?
- Ja. Een tijd zag ik, in Frankrijk, Lião. Dr. Schneider nam me.
- Zij hangen, juist?
- Niet. In Frankrijk dat zij behalve de hoofden hebben gesneden.
- Zij schreeuwen?
- Hoe zij konden? Dat wordt gemaakt in één moment. Zij maken de man te liggen en dan daalt een
groot mes, voor het juiste gewicht. Een krachtige machine, genoemd guillotine. De hoofdpoetsmiddelen buiten vóór de persoon
knippert! Preparativeses zijn afschuwelijk. Slecht eindigen zij om de zin te lezen, bereiden zij de man, verband, opbrengst-
voor de steiger voor - en dit is dat het vreselijk is! De massa's sluiten zich aan bij, tot vrouwen, maar toch houd niet van dat
de vrouwen aanwezig zijn.
- Het is geen ding voor hen!
- Natuurlijk dat niet. Natuurlijk een zo afschuwelijk ding zo! Misdadige was
een intelligente
mens, van midden-leeftijd, moedig fort, vraag Legros. Maar ik waarborg aan het dat toen voor de steiger uitging
het schreeuwde, en witter van wat één
blad
31 van document. Het is niet ongelooflijk? Hij is niet afschuwelijk? Who kan van
vrees schreeuwen? Het ging me nooit voor het hoofd over dat een mens niet een kind reeds maakte, maar een mens die nooit
schreeuwden, een mens van veertig vijf jaar, konden van vrees schreeuwen! Geen wat
het moet als het overgaan in zijn ziel
, op dit ogenblik zijn? dat de angst het niet heeft worden geleid? Hij is één beledigt voor een ziel, hier is het
dat het is! Het wordt geschreven: „U zult“ geen E dan, omdat het doodde, doodt het doden? Niet. Dit wordt gemist! Reeds maakt het één maand die
dit bijwoonde, maar me het om nog met mijn ogen schijn te zien. Reeds
heb ik de helft dozijn tijden gedroomd.
Míchkin, terwijl het sprak, werd volledig veranderd; een snelle kleuring gaat aan zijn bleek gezicht,
veel maar toch uit zijn christelijke voortdurend stem. Flunky gevolgd het met likeable
rente, zoals veel die van het niet hield om de
tot zwijgen gebrachte prins te hebben als. Het, was zeker, ook een gevoeligheid en verbeeldingsmens
, de van wie gedachte
werkte.
- Nog is het een goede zaak die, minstens, veel het lijden niet heeft wanneer het hoofd
valt.
- Het wil van een ding kennen? Het maakte u precies een commentaar dat ik vernam reeds veel andere mensen
- de voortdurende
prins, verwarmend - en de guillotine werd uitgevonden met dit eind. Maar in die gelegenheid, kwam me de gedachte
van dat voor dit slechter was misschien. Het kan het absurd en barbaars schijnen dit mijn idee, maar wanneer
de verbeelding, als aankomt, als I, wordt gehad om dit te veronderstellen. Het denkt! Als het marteling had, als, bijvoorbeeld, het had leed ik
aan mento, een wond dat van deze lichamelijke ondraaglijke pijn, en alles meer, zou dit minstens de geest afleiden, afwijkend
het van het morele lijden, dus zou het slechts geërgerd over fysieke pijn tot het was gestorven. Maar de belangrijkste en
slechtere sanctie is niet in de korporaal die en ja binnen als het weten van met wiskundige veiligheid lijden dat, in één uur,
later in tien minuten, om te volgen in halve minuut, en, later, reeds, goed op dit ogenblik, in dit als, de ziel het
lichaam moet verlaten, en of gaat het ophouden zijnd mens; e dat dit moet gebeuren! … Slechter van alles dit is waar het bepaald
is. Wanneer het zijn hoofd daar aan u, onderaan van het blad ligt, en het het hoort glijden gekomen voor zijn hoofd,
deze ruimte van aangezien het van allen het vreselijkst is. Het merkt u op dat dit geen verbeelding van mijn
deel is. Veel heeft
mensen het zelfde gezegd. Wij gaan zien of verkrijg ik om cabalmente aan het te zeggen wat ik voel. , Wegens een
moord doden, is een straf onvergelijkbaar slechter van wat de juiste toegewijde misdaad. Moord
32
voor gerechtelijke zin is incommensurably slechter van wat
de moord voor verbant beging. Who wil dat het langs zo verbant,
en, de waarvan keel
, in een bos, bij nacht is gesneden, of om het even welk ding, natuurlijk wordt vermoord dat om tot het laatste ogenblik wacht te ontsnappen.
Het heeft gevallen die van een persoon nog
gehad wachten te ontsnappen, of om genade in werking stellen verzoeken, en reeds na de keel die heeft gesneden! Maar in andere
voor het geval dat, dat in wij hen, al dit laatste hoop vertellen, die om tien keer maakt
te sterven, aangezien het gemakkelijk
is te begrijpen, wordt onderdrukt. daarom als het weet dat het bepaald is, heeft een zin; e al verschrikkelijk marteling in het feit van dat
ligt het, zeker, geen manieren heeft te ontsnappen. E heeft, in de wereld, geen martelingen groter van wat dit. Zij kunnen gelast
worden gebevolen, worden bevolen die één van hen als plaatsen voor een kanon, in slag, en het om te weten
dat zij van het op het gaan
gaan: nog zo, zal het een hoop hebben. Maar het leest één gegeven zin aan u van dood aan precies gelast dit en
of gek, gaan of zal zal in scheuren vallen. Who bevestigde reeds dat de aard wordt toegelaten om dit, zonder waanzin
te steunen? Zodat en waarom deze revoltante, nutteloze en onnodige wreedheid? Misschien, voor het heeft daar de één of andere mens
wie reeds aan dergelijke marteling is getoond en aan wie hij is gezegd: „Vai u maar toch. U bent pardoned! „Dergelijke mens
zeker, kan binnen hen zeggen dat hij van deze marteling en deze ondraaglijke pijn die Christus sprak, ook was. Niet, als het een schepsel
zo menselijk wezen niet kan behandelen! „

In het Recht, tot vandaag in 2009 in zien wij hen in het filosofische dilemma van de sancties, van wat zij voor de bevolking vertegenwoordigen. Als zij aan tona het „voorbeeld“ moeten brengen of als de Staat niet het recht op de maatschappij heeft van toepassing te zijn wat het voor zijn ideologie bepaald is, om acties slechts te verbeteren die het onderhoud van dit berokkenen, hebbend daarom niet de ideologische macht genoeg om een persoon te doden die een andere doodde.

In de passage van geschiedenis, de sanctie de misdadigers die met autotutela zijn begonnen - de mensen handelden op rekening juist om te verdedigen. De reden, aangezien het over een onderzoek van persoonlijke sanctie was, was altijd vingaça; sterkst waarborgden zij straffeloosheid, en het had geen regels hoeveel aan de bestraffende handelingen -, met de vooruitgang van de groeperingen en de verwezenlijking van regels zodat het leven in reeks harmonisch was, deed autocomposição zich reeds voor als optie aan dat als zij iets beschermd door normen die die het misbruik van het sterkst blokkeerden, het een type van conflictresolutie zijn voelden waarin de één of beide geïmpliceerdee mensen het probleem voor afstand, veelvoudige subissão of concessies beslissen.
Autocomposição niet wordt verwant met de situatie van de sancties die ik zelf vermeld, omdat het pacification van problemen is die geen straf direct impliceert. Geen van beide autotutela kan in zijn resultaat-dood met de staatszinnen worden vergeleken die ik bij het begin met me vertelde. Allebei, waren aan het begin van het leven van het menselijke wezen, zoals alternatieve „primitief“ van resolutie van problemen inter-Menselijke wezens verschenen, toen het geen complexe organisatie als Staten van vandaag had. Daarom is de controverse van de doodstrafheffing direct op het begin van de jurisdicties, en consequentemente, aan het begin van de vorming van de Staten voor de wereld. In de jurisdictie, kan een probleem binnen van de maatschappij alleen met de participatie van één derde namens de geroepen rechter van de Staat worden beslist of de scheidsrechter, die zal de manier met dit conflict bepalen zal worden opgelost, zal hij de schuldige burger voor het probleem, en zijn straf bepalen.
De staat begint om het type van straf te bepalen dat het individu voor zijn handelingen „verdient“, en bovendien, moet het in rekening het voorbeeld aan het resterende gedeelte van de maatschappij en de doeltreffendheid in de totale ontbinding van het veroorzaakte probleem nemen.
Nochtans, sinds primórdios van de staatsstraffen voor de jurisdictie, was het probleem van de doeltreffendheid van de staats bestraffende handelingen geboren einden met de beklaagden.
De doodssanctie was gemeenschappelijk en aanvaardbaar in alle oude Staten, maar met het mengsel van catolicismo in de cultuur occidental persoon en nog het overwicht van de democratie deze manier, in wij aan de winst met de doeltreffendheid van de doodstraf aan hen zag. De zelfde vallei de sanctie om een verwant zo primitief instituut te hebben het begin van het „oog voor oog, tand voor tand“ van de Code van Hamurabi in de maatschappij die het leven verdedigt, het waardigheids menselijke wezen en de vrijheid fundamenteel van het behoud van een Staat maakte voor de mensen?

In de democratie, is mijn advies, dat met een weinig van logische en koude conclusie wordt verkregen, dat rationeel de heffing van dergelijke sanctie niet past. De democratie is gebaseerd systeem in het begin van staatsorganisatie van dat het voor de mensen, en voor mensen van de mensen, van zijn keus wordt geregeerd. Als in onze maatschappij groter van de wetten inviolability van het leven is, zou niets net aan onze vertegenwoordigers om geven ongunstig te handelen, daarom dat het niet van ons belang is.
Hier gebruik ik me van argumenten van totale ongunstige aard van de gebruikte voor Míchkin in de „Idiot“. Hoewel als Míchkin opmerkt dat het duidelijk bij de zelfde conclusie die aankwam de logica gebruikt - wanneer het vergelijken van het psychologische lijden veroorzaakt door de marteling en de doodstraf - steeg zijn conclusies van het gevoel op dat aan het toen het denken over één en in een andere situatie sloeg die zowel slecht aan onze visie democratische occidental persoon was en. Voor het was de doodstraf wreed omdat de psychologische verschrikking om te weten dat het grotere zou gaan sterven leeftijd van wat dat om te weten dat het excruciante pijn voor een onbepaalde tijd zou gaan voelen, zonder te weten of aan het eind zou het of niet sterven. Míchkin kritiseerde niet de doodstraf ongepast om door de Staat worden toegepast, omdat wijze persoon die op dat ogenblik het was, opperst aan de overheersende ideologieën in Zwitserland, en dat in Petersburg de doodstraf niet begreep paste waarom het systeem een ander één was. Zo veel hoeveel I, subentendia het dat de doodssanctie, afhankelijk van sitema van de Staat, en zijn dialoog of niet geschikt is een zo koele en persoonlijke visie van een nog tumultuous onderwerp, die vallei aantoont om dit vakmanschap te verlenen zoals een verrassend verhaal van het menings menselijke wezen wie zijn vrees en opstanden houdt, die eeuwen en ongunstige systemen van Staat kruisen.

In 1868 waren de Staten tegenwoordig zeer verschillend van degenen van, maar wanneer wij voor de maatschappij, voor zijn erfenissen bekijken, zien wij een rechtvaardigheid voelend punjante dat door de eeuwen niet in duidelijkheid verdwijn, conquanto de argumenten zo kunnen zijn u afgaan.

العقوبة الموت في [دوستويفسكي]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
[إ] "الأحمق" (1868) من [دوستويفسكي] روسية, أسّس أنا الفكرة أنسي باردة بشكل كاف [إين رلأيشن تو] العمليّة قتل والعقوبة الموت عندما من الحوار من [مشكين] أمير مع السكرتيرة من الجنرال.


"- هو يتلقّى! المحكمة. نعم, حقّا يتلقّى هو محكمة. [إ] هناك للأجنبية, بما أنّ? هناك يتلقّى
هو ل كثير عدل قطعات? هم ك خاصّتي?
- هو لم يعرف أن يجيب إلى هو. أنا سمعت أن يتبجّح خاصّتي جدّا [دقوي]. بما أنّ هو يعرف أنت, لا يتلقّى نحن
نحن, مثلا, العقوبة رئيسيّة.
- بعد ذلك, هناك, ينفّذ هم الناس?
- نعم. وقت رأى أنا, في فرنسا, [ليو]. ال [در.]. [سكهنيدر] أخذني.
- يعلق هم, يصحّح?
- لا. في فرنسا قطع هم ماعدا الرؤوس.
- هم يصرخون خارجا?
- كيف هم استطاعوا? أنّ جعلت في واحدة لحظة. هم يجعلون الرجل أن يكون كذبت وبعد ذلك يذهب سكينة
عظيمة إلى أسفل, للوزن مناسبة. آلة قوّيّة, يدعى مقصلة. يصقل الرأس خارج قبل أن الشخص
يخزر! ال [بربرتيفسس] رهيبة. على نحو رديء ينهي هم أن يقرأ الجملة, هم يعدّ الرجل, رابط, [تك-ث] واحدة
للسقالة - وهذا أنّ هو رهيبة! كثرة يتلاقونبنفسي, إلى أن نساء, [إفن س] لا يحبّ أنّ
يحضر النساء.
- هو ليس شيء ل هم!
- [أف كورس] أنّ لا. [أف كورس] شيء لذلك, هكذا شنيعة! الإجراميّة كان
واحدة رجل ذكيّة
, من [ميدّل-ج], حصن, شجاعة, [لغروس] دعوة. غير أنّ يضمن أنا إلى هو أنّ عندما ذهب فوق للسقالة
هو كان صرخ, و [وهيتر] من ماذا واحدة
31
[شيت وف ببر]. هو ليس غيرمعقول? هو ليس شنيعة? الذي يستطيع صرخت
من خوف? هو أبدا مرّني للرأس أنّ رجل سابقا جعل لا طفلة, غير أنّ رجل الذي أبدا
صرخ, رجل من [فورتي] وخمسة سنون, استطاع صرخت من خوف! ماذا
هو لا يضطرّ كنت إن يمرّ في روحه
, في هذا عزم? الواحدة أنّ كرب لا يتلقّى هو أن يكون يكون قدت? هو واحدة يضأيق لروح, هنا هو
أنّ هو! هو كتبت: "لن يقتل أنت" [إ] بعد ذلك, لأنّ هو قتل, يقتل هو? لا. هذا افتقدت! سابقا يجعل هو واحدة شهر أنّ
حضر هذا, غير أنّ ي هو يبدو أن يكون بعد رأيت مع أعيني. سابقا
قد [درمد] أنا [هلف دوزن] من أوقات.
غيّرت [مشكين], بينما هو تكلّم, تماما كان; يذهب تلوين سريعة حتّى وجهه باهتة,
كثير [إفن س] ه صوة يستمرّ [جنتيل]. تبع ال [فلونكي] هو مع فائدة [ليكبل]
, مثل كثير أنّ كره هو أن يتلقّى
ال يسكت أمير إن. كان هو, بالتّأكيد, أيضا حساسية وتخيل رجل
, الذي فكرة
عمل.
- بعد هو شيء جيّدة أنّ, على الأقلّ, لا يتلقّى كثير ألم عندما يسقط الرأس
.
- هو يريد أن يعرف من شيء? هو جعل أنت تعليق تماما أنّ سابقا علم أنا كثير أخرى الناس
- الأمير
يستمرّ, يسخّن - والمقصلة كان اخترعت مع هذا نهاية. غير أنّ, في أنّ مناسبة, وقع
ي الفكرة من أنّ هذا كان ربّما مريضة. هو يستطيع هو بدات حمقاء و [بربرووس] هذا ي فكرة, غير أنّ, عندما
تلقّيت تخيل, إن يصل, ك أنا, أن يفترض هذا. هو يفكّر! إن هو تلقّى تعذيب, إن, مثلا, هو تلقّى عانى
أنا [منتو], جرح أنّ من هذا الألم جسديّة, وكلّ شيء أكثر, هذا على الأقلّ ألهى الكحول, ينحرف
هو من الألم أخلاقية, لذلك هو فقط كان قد كان يبلى على ألم طبيعيّة إلى أن هو كان متت. غير أنّ الرئيسيّة
وليس عقوبة مريضة في ال [كربورل] ألم ونعم داخل إن يعرف مع أمن رياضيّة أنّ, في واحدة ساعة,
فيما بعد في عشرة دقائق, أن يتبع في دقيقة نصفيّة, و, فيما بعد, سابقا, جيّدا حاليّا, في هذا بما أنّ, الروح ينبغي
تركت الجسم, وإن هو يذهب أن يوقف يكون رجل; [إ] أنّ هذا يضطرّ حدثت! … المريضة من كلّ شيء هذا حيث هو يكون
مؤكّدة. عندما يكذب هو إلى أسفل رأسه إلى أنت هناك, في الأسفل من النصل, وهو يسمع هو أن ينزلق يأتي لرأسه,
هذا غرفة من ك هو أكثر رهيبة من كلّ. هو يلاحظ أنت أنّ ليس هذا تخيل من
جزءي. قد قال كثير
الناس ال نفس. نحن نذهب أن يرى إن أنا أنال أن يقول [كبلمنت] إلى هو ماذا أنا أشعر. أن يقتل, بسبب
جريمة قتل, عقوبة إلى أقصى حدّ مريضة من ماذا المناسبة يرتكب جريمة. جريمة قتل
32
لجملة قضائيّة [إينكمّنسوربلي] مريضة من ما
جريمة قتل يرتكب ل يحظّر. الذي يريد أنّ اغتلت هو جانبا يحظّر,
و, الذي حلق يتلقّى يكون
قطعت, في غابة, في ليل, أو أيّ شيء لذلك, [أف كورس] أنّ ينتظر أن يهرب حتّى العزم متأخّرة.
هو قد تلقّى حالات من شخص بعد
أن ينتظر أن يهرب, يركض, أو يرجو رحمة, وسابقا بعد الحلق يتلقّى يكون يقطع! أوقفت غير أنّ في الأخرى
[إين كس] أنّ, الواحدة أنّ داخل نحن يكون نرتبطهم, كلّ [ثيس لست] أمل, أنّ يجعل أن يموت عشرة
أوقات, بما أنّ هو يكون يتيح
أن يفهم. يتلقّى لذلك إن هو يعرف أنّ هو مؤكّدة, جملة; [إ] يكذب [ألّ ث] تعذيب رهيبة في الحقيقة من
أنّ هو لا يتلقّى, بالتّأكيد, طرق أن يهرب. لا يتلقّى [إ], في العالم, تعذيبات عظيمة من ماذا هذا. هم يستطيع كنت أمرت
لحم, يأمر أنّ واحدة من هم إن أماكن أمام مدفع, في معركة, وهو أن يعرف
أنّ يذهب هم أن يذهب من هو على
هو: بعد لذلك, سيتلقّى هو أمل. غير أنّ يقرأ هو واحدة يعطى جملة إلى أنت من موت إلى هذا تماما يلحم
وأو سيذهب مجنونة, أو سقطت في دموع. الذي سابقا أكّد أنّ مكّنت الطبيعة أن يساند هذا, دون
حالة جنون? [س ثت] ولما هذا [رفولتنت], نافعة وشناعة غيرضروري? يتلقّى ربّما, لأنّ هو بعض رجل هناك
الذي سابقا يتلقّى يكون عرضت إلى هذا تعذيب وإلى الذي هو يتلقّى يكون قلت: "[في] أنت [إفن س]. أنت كفّرت! "هذا رجل
بالتّأكيد, داخل يستطيع قلتهم أنّ كان هو من هذا تعذيب وهذا الألم أنّ مسيح تكلّم, أيضا. لا, إن هو يستطيع لا يعامل
مخلوق لذلك كائن إنسانيّة! "

في الحق, إلى أن اليوم في 2009 داخل يرىهم نحن في المشكلة فلسفيّة من العقوبات, من ماذا هم يمثّلون لالالسّكان. إن هم ينبغي أحضرت إلى [تونا] ال "مثال" أو إن الدولة لا يتلقّى الحق أن يطبّق إلى المجتمعة ماذا هو يكون مؤكّدة لمذهبه, أن فقط صحّحت أعمال أنّ يضرّر الصيانة من هذا, لا يتلقّى لذلك القوة إيديولوجيّة بكفاية أن يقتل شخص الذي قتل آخر واحدة.

في الممر التاريخ, العقوبة المجرمات بدأوا مع [أوتوتثتلا] - تصرّف الالناس على حساب مناسبة أن يدافعبنفسي. كان السبب, بما أنّ هو كان حول بحث من عقوبة شخصيّة, دائما [فينغا]; قوّيّة ضمن هم حصانة, وهو لم يتلقّى قواعد كم إلى الأعمال عقابيّة -, مع التقدم من ال [غرووبينغ] والخلق القواعد [س ثت] الحياة في مجموعة كان توافقيّة, ال [أوتوكمبوسو] نشأ كخيار إلى أنّ سابقا إن هم [فلت] شيء يحمى بمعايير أنّ سدّ السوء من قوّيّة, يكون هو نوع من نزاع قرار في أيّ واحدة أو كلا الالناس متورّطة يقرّرون المشكلة ل [دسستنس], يتعدّد [سوبيسّو] أو امتيازات.
لا يصبح ال [أوتوكمبوسو] متّصلة مع الحالة من العقوبات الواحدة أنّ أنا أذكربنفسي, لأنّ هو يكون تهدئة المشاكل أنّ لا يتضمّن عقوبة مباشرة. لا [أوتوتثتلا] يستطيع كنت قارنت في [رسولت-دث] ه مع الدولة جمل أيّ أنا ارتبطت إلى ي في البداية. كان كلا, قد ظهر إلى البداية من الحياة من الكائن إنسانيّة, كبديلة "بدائيّ" من قرار من مشاكل كائنات [إينتر-هومن], عندما هو لم يتلقّى تنظيم معقّدة كالدول من اليوم. لذلك, الجدال من الرئيسيّة عقوبة فرض مباشرة فوق إلى البداية من السلطة قضائيّة, و [كنسقونتمنت], إلى البداية من التشكيل من الدول للعالم. في السلطة قضائيّة, مشكلة في من المجتمعة فحسب يستطيع كنت قرّرت مع المشاركة من [أن ثيرد] [أن بهلف وف] ال يدعى [ستت] قاضية أو سيذوّب حكم, الذي سيعيّن الطريق مع هذا نزاع كنت, هو سيعيّن المواطنة مذنبة للمشكلة, وعقوبته.
يبدأ الدولة أن يعيّن النوع العقوبة أنّ الفردة "يستحقّ" لأعماله, وفضلا عن ذلك, هو ينبغي [تك ين] حساب المثال إلى الجزء متبقّي من المجتمعة والفعالية في الإنحلال إجماليّة من ال يسبّب مشكلة.
مهما, منذ ال [بريمرديوس] من الدولة عقوبات لالسلطة قضائيّة, كان المشكلة من الفعالية من الدولة أعمال عقابيّة مواقف مولودة مع المتهمات.
كان العقوبة الإعدام عاديّة ومقبولة في [ألّ ث] دول قديمة, غير أنّ مع الخليط من ال [كتوليسسمو] في الثقافة شخص غربيّة وبعد السيادة من الديموقراطيّة هذا طريق, داخل نحن رأينا إلى العودات مع الفعالية من العقوبات رئيسيّة إلى هم. جعل نفسه واد العقوبة أن يتلقّى يرتبط معهد بدائيّة هكذا البداية من ال "عين لعين, سنة لسنة" من الرمز [هموربي] في مجتمعة أنّ يدافع الحياة, الكرامة كائن إنسانيّة والحرية بما أنّ أساس من الصيانة من دولة لالالناس?

في الديموقراطيّة, رأيي, ينال مع بعض من منطقيّة وحسم باردة, أنّ [رأيشنلّي] لا يلائم الفرض من هذا عقوبة. الديموقراطيّة يؤسّس نظامة من دولة تنظيم في البداية من أنّ هو يكون حكمت لالالناس, ولالناس من الالناس, من إختباره. إن في مجتمعتنا العظيمة من القانون يكون الحرمة من الحياة, أعطى لاشيء بشكل صحيح إلى ممثلاتنا إلى عمل بالعكس, لذلك أنّ هو ليس من فائدتنا.
هنا يستعملبنفسي أنا من حجات من طبيعة إجماليّة عكسيّة من ال يستعمل أحد ل [مشكين] في "الأحمق". رغم أنّ إن [مشكين] يلاحظ أنّ وصل هو بوضوح في ال نفسه استنتاج يستعمل المنطق - عندما يقارن الألم نفسانيّة يسبّب بالتعذيب والعقوبة رئيسيّة - [تك وفّ] استنتاجاته من الأحاسيس أنّ ضرب إلى هو عندما يفكّر حوالي واحدة وفي آخر حالة أنّ كان على حدّ سواء سيّئة إلى نا رؤية شخص ديموقراطيّة غربيّة و. ل هو الرأس مال كان عقوبة قاسية لأنّ الذعر نفسانيّة أن يعرف أنّ هو ذهب أن يموت عمر كبيرة من ماذا أنّ واحدة أن يعرف أنّ هو ذهب أن يشعر [إإكسكروسنت] ألم لوقت غيرمحدّد, دون يعرف إن إلى النهاية هو مات أو لا. لم ينتقد [مشكين] العقوبة رئيسيّة كصحيحة أن يكون طبّقت بالدولة, لأنّ شخص حكيمة الذي [أت ثت تيم] هو كان, عليا إلى المذاهب سائدة في سويسرا, وفهمت أنّ في [بترسبورغ] العقوبة رئيسيّة لم يلائم لما النظامة كان آخر واحدة. يعرض مثل كثير كم أنا, [سوبنتنديا] هو أنّ العقوبة الإعدام ملائمة أو لا, [دبندينغ ون] [ستما] من الدولة, وحواره هكذا باردة ورؤية شخصيّة من موضوع ساكنة مشاغبة, أنّ واد أن يقلّد هذا صنعة بما أنّ يفاجئ قصة من العقل كائن إنسانيّة الذي يحافظ ه خوف وثورات, يعبر قرون ونظامات عكسيّة دولة.

في 1868 كان الدول جدّا مختلفة من الأحد من في هذه الأيّام, غير أنّ عندما نحن نّظر في للمجتمعة, لمواريثه, نحن نرى عدل إحساس [بونجنت] أنّ من خلال القرون لا يغيب في وضوح, [كنقونتو] الحجات يستطيعون لذلك يكون أنت يذهب من.